كردند در هوا بردند و دركشتند و در زمين كفتند و المؤتفكة اهوى و بر ايشان سنك بارانيذند و آب سياه بر ايشان برآوردند و آنكه ايشانرا در آتش كردند و انيز مىكويذ فغشّيها ما غشّى مبهما * و امطرنا عليها حجارة و فرو بارانيذيم بر ايشان سنكهاى سخت كفتهاند كه معرّب است اصل او بارسى سجّيل سنك و كل در ديذار كل و در باسش « 1 » سنك و اندرون او آتش آكنده منضود برهم نشانده برتبرت درهم نشانده
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ
نشان بركرده هر سنك آنكس را كه ويرا آفريذه بوذند بيش از آن شب در آسمان بنزديك خذاوند تو و ما هى من الظّالمين ببعيد و ما تلك العقوبة و مثلها من مشركى قريش ببعيد آن و مانندهء آن ازين ستمكاران قوم تو دور نيست
[ سوره هود ( 11 ) : آيات 84 تا 86 ]
وَ إِلى مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ وَ لا تَنْقُصُوا الْمِكْيالَ وَ الْمِيزانَ إِنِّي أَراكُمْ بِخَيْرٍ وَ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ مُحِيطٍ ( 84 ) وَ يا قَوْمِ أَوْفُوا الْمِكْيالَ وَ الْمِيزانَ بِالْقِسْطِ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْياءَهُمْ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 85 ) بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفِيظٍ ( 86 )
نصب در شعيب جنانست كه بيش فا بكفتيم در هود و صالح به إرسال و فرستاذيم بمدين مدين نام زمين است كه شعيب آنجا نشست طور بنزديك آنست * و فرستاذيم بمدين كس ايشان شعيب و شعيب هو صهر موسى * و قال بعضهم بل صهر موسى هو ابن اخى شعيب و اسمه يثرون * شعيب كفت اى قوم خذاى برستيذ كه نيست شما را خذاى جذ ازو *
هامش
( 1 ) . ميبدى : تا شش