آغاز سورهها نخست با نام سوره و چنانچه سوره نام پيامبرى باشد به دنبال آن عبارت « عليه السّلام » آمده است . آنگاه با خطّ درشت « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » زينتبخش نسخه شده است .
اين نسخه فاقد هرگونه آرايش و تزيينى است حتّى شمارهء آيه ندارد . دو سه سوره نيز افتادگيهايى دارد كه بخش عمدهء آن از اوّل سورهء انفال است . در اين موارد براى تكميل مطلب و پركردن خلأ موجود از نوبت اوّل كشف الأسرار ميبدى استفاده كردهام .
نسخهاى كه در پيش رو داريد برحسب شواهد غير قابل ترديد نه نسخهء منحصر به فرد است و نه نسخهء اصل ، بلكه با ذكر نسخه بدلها كه كاتب در حاشيهء كتاب به آن اشاره مىكند ، صراحت دارد كه او افزون بر نسخهء اصل نسخهء ديگرى در اختيار داشته است ؛ چرا كه در جايى مىگويد : « فى النسخة » يعنى در نسخهء اصل و در جايى ديگر مىگويد : « فى النسختين » . تاريخ استنساخ نسخهء موجود نيز قطعا با تاريخ كتابت نسخهء اصل و تأليف آن فاصلهء چهارصد ساله دارد . قدمت متن و كاربرد واژگان كهن دليل اين مدّعا است . نوع خطّ و پختگى آن نيز دليل قاطعى بر تأخّر تاريخ كتابت از تاريخ ترجمهء تفسيرى و نگارش آن است .
كاتب تا آنجا كه دانش او اجازه مىداده تمام نكات رسمالخطّ نسخهء اصل را با ذكر نسخهبدلها رعايت كرده است . از قراين و شواهد چنين استنباط مىشود كه كاتب در نقل گويشهاى نسخهء اصل وسواس زيادى داشته و در ترسيم آنها امانت را كاملا رعايت كرده است . به عنوان مثال در تحرير عبارت « همه روز چند است » نخست به شكل « همه روزى چند است » نوشته امّا پس از آنكه متوجّه شده است كه ( ى ) در رسم الخطّ وجود ندارد روى آن خطّ كشيده و همان كسره را گذارده است .
اين نسخه از آيهء 176 سورهء مباركهء اعراف از
« . . . وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ »
آغاز مىشود و تا آخر آيهء 69 سورهء نحل ؛ يعنى
« ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها شَرابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ »
ادامه مىيابد و ساير سور و آيات قرآن كريم از آن افتاده است .
ولى بهطور يقين مترجم و مفسّر بىنام و نشان اين اثر تمام قرآن را ترجمه و