قرار داده است . اما نبايد دستورات اسلام را كه براى تمام قرون نوشته شده و حقايق اشياء را بيان كرده با كشفيات يك قرن محدود كرد .
آرى ! نجاسات در اسلام از قبيل : خون و منى و ادرار و مدفوع و ساير كثيفىها همه چيزهايى هستند كه داراى ميكروب زيانبار بوده و براى تندرستى و سعادت مضرند . اما در باطن اين دستورها ممكن است هزاران فايده ديگر داشته باشد كه هنوز بر بشر معلوم نشده و كسانى كه بعد از ما مىآيند و فكرشان از ما روشنتر خواهد بود ؛ آن را نشان خواهند داد .
1 . فلسفه وضوء
وضوء ذاتاً يكى از عبادات به شمار مىرود و آن شرط صحت نماز و بعض امور ديگر است و در روايت اهل بيت عصمت ، وضوء سبب سلامتى و طول عمر و نورانيت باطن معرفى شده و تجديد آن نور بر نور توصيف گرديده است .
وضوء هم مثل ساير عبادات « 1 » فلسفه آن بالاتر از فوايد مادى و نتايج جسمانى است . بلكه فايده آن معنوى و روحانى و رسيدن به مقام نزديكى به خدا است و حديث اشاره به همين معنى است .
« الوضوء نور و الوضوء علي الوضوء نور علي نور » . « 2 »
مراد از نور در فايده وضوء ، صفاء قلب و به دست آوردن نزديكى است و چراغى است كه مؤمن را از تاريكىهاى ماديات نجات مىدهد و رسيدن به معنويات و ورود به ساحت قدس حضرت احديت رهبرى مىنمايد و فوايد ظاهرى و فلسفه مادى وضوء و احكام و سنن آن بسيار است .
هامش
( 1 ) . به طور كلى فلسفه عبادات ، ما فوق ماديات و طبيعيات است . بلكه عبادات نردبانى است كه مومن را از ماديات بالا مىبرد و به عالم ماوراء الطبيعه كشانيده و به مسند انس با مجردات و شادى از روحانيات نشانيده و آرمان اصلى ما را كه نزديكى به خدا است تضمين نموده و مصداق فرمايش نبوى ( الصلاة معراج المؤمن ) را واضح و آشكار مىنمايد .
( 2 ) . وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 317 .