فايده بسيارى در بردارد ، اما هدف اصلى در عبادات بالاتر از افق ماديات است . بايد غرض و هدف عبادات را در عالم ماوراء الطبيعة و در نشاة مجردات و فوق ملك و ملكوت جستجو نمود .
فلسفى مىنويسد : « 1 » « آن كس كه دين را تنها از دريچه عقل نگاه كند و بخواهد تمام عقايد و احكام اسلام را با محاسبه علمى بسنجد ، قطعاً حقيقت بدن را نشناخته و روحانيت آئين الهى را درك نكرده و هدف مقدس اسلام و قرآن كريم را نفهميده است .
همانطور كه جمال و زيبايى يك تابلوى گران قيمت ، به اندازهگيرى رنگهاى تابلو و محاسبهى علمى يك شيميست دانشمند قابل بيان و سنجش نيست ؛ جمال روحانى دين خدا و نورانيتهاى ايمان مردان الهى نيز به زبان عقل و محاسبه علمى قابل توضيح و بيان نيست . »
در ذيل آيه وضوء ، فلسفه آن نظافت معرفى شده است . ( چنانچه ذكر شد ) و نيز در روايت عيون و علل امام رضا ( ع ) در فلسفه غسل و وضوء ، نظافت را نشان مىدهد و در بيانات گذشته ما اشاره شد كه اين وضوء مرتباً در هر شبانه روز يك نظافت اجبارى براى شخص مؤمن است .
دست و صورت كه غالباً در معرض تماس با آلودگىها و ميكروبهاى مختلف مىباشد بواسطه وضوء در هر روزى چند مرتبه واجب شد كه شسته شود . به طورى كه آب به پوست برسد . چربى و كثافات و موانع تماس آب را بر طرف بنمايد .
تا از ضرر ميكروبهاى آن محفوظ بماند و تنفس پوستى آسان گردد .
غير از اعضاء وضوء ، باقى اعضاء بدن زير لباس است و كمتر آلوده به ميكروب و آلودگى محيط مىشود . از اين رو اين تكليف ويژه مكرر و مداوم در همه روز و شب براى پاك كردن اعضاء وضوء تعيين گرديد تا پوست سطحى باز شود و ميكروبها بر طرف گردد و تنفس پوستى در همه اين اعضاء حاصل شود .
هامش
( 1 ) . نك : كودك ، جزء 2 ، ص 184 .