اطمينان به سلامت از ليسيدن او وقتى حاصل مىشود كه خاكمالى شود و بعد از آن با آب شسته و تميز نمايند .
دكتر « تومانيانس » مسيحى در كتاب بهداشت تصريح دارد « 1 » كه سگ در معده خود داراى كرمى است موسوم به « اخى الكلب » با سه يا چهار زنجير و با سرى داراى دو چيز ، مانند تاج ، كه هر يك داراى چهار دانه چيز جذب كنند ، مانند : شاخ حجامت دارد و با آن قوه جاذبه ، به روده چسبيده و مثل بادكش مشغول مكيدن مىشود . هر زنجيرى چهارصد الى هشتصد تخم مىگذارد كه آنها در آب نوشيدنى افتاده يا به سبزيجات چسبيده و بدين وسيله وارد معده انسان مىگردند و در آنجا رشد مىنمايد و به توسط خون و ريه ممكن است در كبد و ريتين و به طور اتفاق در مغز و دو پرده صفاق يا در كليه وارد شود و در آنجا تشكيل كيسه داده و منزل مىكند و داراى خطر بزرگى است .
از طرف ديگر چون سگ حيوانى كثيف است و هر كثافتى را نيز مىخورد و در آن انواع ميكروبهاى مختلف و بيماريهاى مزمن و مضر موجود مىباشد و آن ميكروبها در زير زبان و گلوى اين حيوان ، موجود و در موقع ليسيدن ظروف ، ميكروب را بدان انتقال مىدهد . هم ممكن است ميكروبها در ظاهر مو و بدن او موجود داشته باشد و به دست و صورت انسان برسد و بدينوسيله وارد بدن انسان مىشود .
دكتر تومانيانس اضافه مىكند : « خاك نه تنها به طرف كننده آب دهان سگ و غيره است ، بلكه هر كثافتى را كه به آن آلوده شده باشد به خود جذب و به خوبى پاك و بر طرف مىسازد » .
پس معلوم شد كه چون ميكروبهاى دهان سگ فوقالعاده خطرناك و سلامتى بشر را در صورت تماس و ارتباط تهديد مىكند . و در طبيعت اين دو عامل ( آب و خاك ) بسيار نيرومند براى دفع اين خطرها و تهديدها هستند . از اين رو در اين
هامش
( 1 ) . به نقل از كتاب آگهىهاى علمى .