آنچه بيشتر جلب توجه مىكند اين است كه دانشمندان علوم امروز براى اين عمل نظافت خاك ، دو شرط ذكر كردهاند .
1 . پاك بودن خاك است . اگر خاك آلوده به كثيفى و مواد آلى فساد پذير باشد ؛ قدرت حيوانات ذره بينى هوا خوار ( فرمانهاى ازتى زمين ) كم و مغلوب مواد موجود در خاك و زمين مىشود . در آن حال نمىتوانند در نجاست جديد الورود مقابله بنمايند .
2 . خشك بودن زمين و خاك است . در خاك موقعى جذب ذره است كه خاك خشك باشد وقتى مراجعه مىكنيم به كتابهاى احاديث مانند وسائل الشيعه و غيره ملاحظه مىكنيم فتواهاى فقهاء شيعه ( كه از روى آن روايات ، فتوى دادهاند ) عيناً همين دو شرط به چشم مىخورد و اين مطلب دليل روشنى است بر اين كه در چهارده قرن پيش ائمه طاهرين كاملًا آگاه بر اين حقيقت بودهاند كه يك قرن الى دو قرن است در دفتر معلومات دانشمندان شرق و غرب وارد شده و از روى همين قوانين طبيعى ، قانون گذارى نمودهاند .
ب . در زبان احاديث و فتواهاى فقهاء به اتفاق آراء آمده است كه چنانچه سگ از زبان و آب دهان ، ظرفى را نجس و آلوده كرد براى تطهير اين ظرف اولًا بايد آن را خاك مالى كرد و ثانياً دو مرتبه آن را با آب شست و حال آنكه در غير ليسيدن سگ سه مرتبه شستن به آب لازم بود و در مورد ليسيدن سگ يك مرتبه با خاك دو مرتبه با آب شسته شود .
در اين قرون اخير كه پرده از روى بسيارى از اسرار طبيعت برداشته شد از جمله اين حقيقت روشن گرديد و اعجاز كلام قانونگذار اسلام در قرار دادن حكم مثل كلام ابى جعفر در روايت تهذيب « 1 » آشكار شد كه در دهان سگ كانون ميكروبهاى مختلف بسيار موذى و خطرناك است و
هامش
( 1 ) . در مورد ظرفى كه سگ زبان زده فرمود : « اغسله بالتراب اول مرة ثم بالماء ؛ يعنى ، اول آن را با خاك بشوى سپس با آب . » ( وسائل الشيعه ، ج 1 ، ص 226 )