« قد أفلح المؤمنون * الذين هم في صلاتهم خاشعون » ، « 1 » يعنى فلاح و رستگارى براى آن مؤمنى است كه در نماز خاضع و خاشع باشد و فروتنى نمايد .
نكتهى روشنگر :
خلاصهى آنچه در نشريهى « نور و دانش » آمده اين است كه هر فردى اگر موقعيت خود را كه ضعف و زبونى و ناچيزى است در پيشگاه با عظمت حضرت حق كه آفرينندهى تمام عوالم خلقت است ، درك نمايد ، قطعاً حالت خضوع و خشوع به وى دست مىدهد ، و هر چه اين دو مرحله را انسان بيشتر بداند و توجه داشته باشد ، زيادتر حالت خضوع و شكستگى پيدا مىكند ، چنانچه در قرآن مىفرمايد :
« إنّما يخشى اللَّه من عباده العلماء » ، « 2 » يعنى خشوع نسبت به خدا براى دانايان است .
از اين جهت بزرگان دين كه از طرفى اهل معرفت و شناسايى حضرت حق بودند ، و از طرفى به عجز و ناتوانى خود نيز آگاه بودند ، زيادتر خوف و خشيت و خضوع و خشوع داشتند .
رسول خدا ( ص ) در نماز چنان از خود بى خود مىشد كه اگر دنيا خراب مىشد در حال او تأثير نمىكرد !
هامش
( 1 ) . مؤمنون / 1 و 2 .
( 2 ) . فاطر / 28 .