پرداخت و در خواست قهر الهى يا مغفرت نمود تا اينكه آيهء فوق نازل گشت . « 1 »
جابر مىگويد : زنى به حضور حضرت رسالت صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد : اى پيامبر خدا ، زنى فرزند خويش را با دستان خود كشته است آيا توبه دارد ؟
حضرت به وى فرمودند :
« وَ الَّذى نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ انَّها قَتَلَتْ سَبْعينَ نَبيّاً ثُمَّ تابَتْ وَ نَدِمَتْ وَ يَعْرِفُ اللَّهُ مِنْ قَلْبِها انَّها لاتَرْجِعُ الَى الْمَعْصِيةِ ابَداً ، لَقَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَها وَ عَفى عَنْها ، فَانَّ بابَ التَّوْبَةِ مَفْتُوحٌ ما بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ انّ التَّائِبَ مِنَ الذَّنْبِ كَمَنْ لاذَنْبَ لَهُ » « 2 »
حضرت امير عليه السلام نيز در همين باره فرموده است :
« الْعَجَبُ مِمَّنْ يَقْنَطُ وَ مَعَهُ الْمِمْحاةُ ،
قيلَ وَ ما الْمِمْحاةُ ؟
قالَ : الْاسْتِغْفارُ » « 3 »
آن حضرت نيز مىفرمايند :
« عَجِبْتُ لِمَنْ يَقْنَطُ وَ مَعَهُ الْاسْتِغْفارُ » « 4 »
هامش
( 1 ) - ( تفسير ابو الفتوح رازى - جلد 9 - صفحه 412 و جلد 5 - صفحه 497 ) .
( 2 ) - به خدائى كه نفس محمد ( صلى الله عليه و آله ) در قبضهء قدرت اوست اگر او هفتاد پيامبر را به قتل مىرساند سپس توبه مىكرد و پشيمان مىگشت و خدا از قلب او آگاه بود كه بهسوى گناه عود نمىكند ، توبهاش را مىپذيرفت و از او مىگذشت . همانا باب توبه بين مشرق و مغرب عالم مفتوح است و توبه كننده از گناه مثل آنست كه اصلًا مرتكب گناه نشده باشد . ( لئالى الاخبار - باب 3 - صفحه 23 و مستدرك الوسايل - جلد 12 - صفحه 131 ) .
( 3 ) - تعجب از كسى است كه مأيوس مىشود و آن را ابراز مىكند و باوى پاك كن است . عرض كردند : پاك كن چيست ؟ فرمود : استغفار . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 355 ) .
( 4 ) - تعجب مىكنم براى كسى كه مأيوس مىشود و ابراز يأس مىكند در حالى كه مىتواند استغفار كند . ( نهج البلاغه - حكمت 84 به ترتيب فيض و 87 به ترتيب صبحى ) .