تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 595

مساهمون:

ص٥٩٥

يتيم آزارى

« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً »
« 1 » يتيم از ماده « يتم » به‌معناى چيزى تنها و منفرد آمده است . استعمال اين لغت در مورد انسان به اين معناست كه پدر قبل از رسيدن فرزندش به استقلال نسبى از دنيا رفته و وى از آن نظر تنها شده است . يتيم در ميان حيوانات به حيوانى اطلاق مىشود كه در زمان احتياج ، مادر خويش را از دست داده باشد ، و يتيم در ميان اشياء شيئى را گويند كه برادر و خواهر ( همتا ) نداشته باشد . به‌هرحال بنابر آنچه در لغت آمده است استعمال واژهء يتيم در خصوص بچه‌اى كه مادر از دست داده باشد صحيح نيست . از معناى لغوى اين واژه كه بگذريم ، نگاهى اجمالى به آيات و روايات ، ما را به اهميتى كه خداى متعال براى يتيم قائل شده‌است ، مىرساند . عدالت و حكمت الهى اقتضاء مىكند كه اگر به‌واسطه مصالحى كه جز او كسى را
هامش
( 1 ) - ( نساء - 10 ) كسانى كه اموال ايتام را از روى ستم مىخورند ، تنها آتش مىخورند و به زودى با آتشى سوزان شعله ور مىشوند .