تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 596

مساهمون:

ص٥٩٦
به آنها راه نيست ، نعمت وجود پدر را از بچه‌اى گرفت ، اين سلب نعمت را به شيوه‌هائى جبران فرمايد تا حقّى از بنده‌اش زايل نگردد . قابل انكار نيست كه خداى متعال قداستى خاص به يتيم بخشيده و ثواب هر عمل خيرى را به‌عنوان خدمت به او مضاعف نموده است . قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « انَّ الْيَتيمَ اذا بَكى اهْتَزَّ لَهُ الْعَرْشُ ، فَيَقُولُ الرَّبُّ تَبارَكَ وَ تَعالى : مَنْ هذَا الَّذى ابْكى عَبْدى الَّذى سَلَبْتُهُ ابَوَيْهِ فى صِغَرِهِ ؟ فَوَعِزَّتى وَ جَلالى لا يُسْكِتُهُ احَدٌ الَّا اوْجَبْتُ لَهُ الْجَنَّةَ » « 1 » حضرت امير عليه السلام در خصوص اكرام يتيم فرموده‌اند : « ما مِنْ مُؤْمِنٍ وَ لامُؤْمِنَةٍ يَضَعُ يَدَهُ عَلى رَأسِ يَتيمٍ الّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ شَعْرَةٍ مَرَّتْ يَدُهُ عَلَيْها حَسَنَةً » « 2 » علاوه اينكه تجاوز به حريم او ممنوع شمرده شده است . امام صادق عليه السلام در پاسخ ، « عبيد بن زرارة » كه از كبائر سؤال مىكند ، آن حضرت تنها پنج گناه را به عنوان كبيره مطرح فرموده و در كنار شرك ، ترك جهاد ، تهمت به عفيفه و قتل فرموده‌اند : « مِنْها اكْلُ مالِ الْيَتيمِ ظُلْماً » « 3 » خداوند متعال در آيه شريفه آغاز بحث ، عذاب دنيوى و اخروى اكل مال يتيم را
هامش
( 1 ) - وقتى يتيم گريه كند ، عرش الهى بلرزه مىآيد . پروردگار متعال مىفرمايد : چه كسى بندهء مرا كه در كودكى پدر و مادر را از او گرفته‌ام گريانيد ؟ به عزّت و جلالم سوگند كسى كه او را ساكت كند ، بهشت را برايش حتمى خواهم ساخت . ( ثواب الاعمال - صفحه 445 ) . مرحوم حرّ عاملى در وسايل الشيعه جلد 2 - صفحه 927 ، اين روايت را از امام صادق عليه السلام با تغييرات اندكى نقل كرده است . ( 2 ) - هيچ مرد و زن با ايمان نيست كه دست بر سر يتيمى بگذارد مگر خداوند به‌قدر هر موئى كه از زير دستانش مىگذرد حسنه‌اى بنويسد . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 4 ) . ( 3 ) - از جمله گناهان كبيره ، خوردن مال يتيم به ستم است . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 10 ) .