2 - « اسرفوا » استمعال اسراف به جاى ظلم يا گناه ، حكايت از عظمت رحمت با وجود كثرت گناهان و اسراف در آنها مىنمايد .
3 - « لاتقنطوا » استمعال اين واژه بجاى « لا تيئسوا » باتوجه به اينكه قنوط به معناى ظهور يأس و آشكار شدن ناميدى از رحمت و بدگمانى به خداى متعال مىباشد ، بر عظمت رحمت الهى مىافزايد چه اينكه وقتى اين عده چنين مشمول رحمت شوند ، مأيوس شدگان به طريق اولى در رحمت الهى غوطهور خواهند بود .
4 - « رحمةاللَّه » با توجه به عظمت لايتناهى خداوند ، تمام اوصاف او نيز به همان مقدار عظمت مىيابند و رحمةاللَّه نيز مفيد همين نكته است .
5 - « انَّ » حرف تأكيد است و مطلب را مؤكد مىنمايد .
6 - يَغْفِرُ فعل مضارع است و استمرار بخشش را مىفهماند .
7 - « الذنوب » ذنب جمع بسته شده و علاوه بر اين با « ال » كه مفيد عموميت است آورده شده است و اين خود تأكيد اين مهم است كه انشاء اللَّه تعالى رحمت الهى شامل تمامى معاصى مىگردد ، چه گناهان عالمانه يا جاهلانه ، معاصى به ظاهر كوچك يا بزرگ ، معاصى مقدّم يا موخّر و . . .
8 - « جميعاً » اين واژه غفران الهى را مجدداً تأكيد مىنمايد .
9 - « انَّ » باز هم از ادات تأكيد بوده و براى سومين بار مطلب را مؤكد مىكند .
10 - « هو » ضمير فصل است و تأكيد قوىترى را مىفهماند .
11 - « الغفور » به معناى مصون نمودن بنده از عذاب مىباشد ، و آمدن آن با « ال » گسترهء عظيم غفران را مىفهماند .
12 - « الرحيم » به معناى دوام رحمت بوده و از اوصاف مهم خداوند متعال مىباشد .
يكى از مصاديق آيه « وحشى » قاتل حضرت حمزه عموى مكرم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در جنگ احد است .
اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 591
مساهمون: على غضنفرى
ص٥٩١