مردار خوارى
در آيات متعددى اسلام از مردار خوارى نهى فرموده است .
در سوره نحل و با اختلاف اندكى در سوره مائده و انعام ، بخشى از آيهاى كه در آغاز بحث گذشت و حرمت مردار ، خون ، خوك و حيوانى كه بهنام غيرخدا ذبح شود را بيان كرد ، آمده است . « 1 »
با توجه به اينكه دو آيهء بقره و نحل بعد از امر به استفاده از نعمتهاى مشروع الهى آمدهاند ، دو نكته ذيل را از آنها مىتوان استفاده نمود .
1 - چيزى را از قِبَل خود و بدون دستور قرآن حرام نسازيد ، اصل « كلّ شى حلال » بر همه چيز سايه افكنده است . تنها امورى نزد شما بايد حرام شمرده شود كه دستور صريحى بر حرمت آن داشته باشيد .
2 - در ميان نعمتهاى الهى ، اين چهار چيز حرامند و حرمت آنها به واسطه تبعات منفى آنهاست كه امروزه برخى از آنها بر مردم روشن شده است .
گوشت مردار منبع باكتريها و ميكربهاست . خون حامل تمام ميكربهاى بدن و لذا كثيفتر و آلودهتر از هر عضوى از بدن مىباشد ، علاوه اينكه اگر از حركت بايستد گلبولهاى سفيد آن نابود شده و به واسطه عدم مقابله در برابر ميكربها مخزن تمام ميكربها مىگردد . در يك كيلو گوشت خوك نيز ممكن است تا 400 هزار انگل تريشين وجود داشته باشد كه به واسطه زاد و ولد سريع آن ، آثار منفى شديدى بر بدن مىگذارد . گوشتى كه بنام بتها و براى قربانى آنها ذبح شده هر چند ممكن است اثر جسمانى نداشته باشد لكن از نظر روحانى احياگر شرك و بتپرستى است .
علت نهى اسلام از مردار تنها به جهت ضررهاى جسمى و روانى موجود در اين
هامش
( 1 ) - ( نحل - 115 و مائده - 3 و انعام 145 ) .