قابل استفاده براى تغذيه نيستند .
همچنين دين اسلام براى حيواناتى كه ذاتاً قابليت تغذيه را دارند قوانينى وضع نموده است .
اين دسته از حيوانات كه با اسم غير خداى واحد كشته شوند ، كما اينكه جاهليت عرب براى بتهاى خود قربانى مىساخت ، و يا حيواناتى كه به دست غير مسلمان ذبح گردند و . . . عرَضاً و نه ذاتاً تحريم شدهاند .
ذبح
ذبح در لغت به معناى شق كردن و بريدن و در اصطلاح يعنى تزكيه و تطهير حيوان با رعايت دستورات اسلام است .
بنابر فقه اسلامى برخى حيوانات قابل خوردن با اخذ و گرفتن ذبح مىشوند ، مثلًا ذبح ماهى در صورتى محقق مىشود كه سالم از آب گرفته شود ، ملخ نيز ذبح آن به اين است كه زنده گرفته شود خواه با دست يا با هر چيز ديگر .
تزكيه شتر در ميان حيوانات علاوه بر ذبح مشروط به نحر است ، اين حيوان قبل از ذبح به وسيله فرو بردن كارد آهنى در گودى گردن و سپس رعايت ساير شرايط ذبح ، تزكيه مىشود .
بيشتر حيوانات حلال گوشت از چهارپايان گرفته تا پرندگان ، به وسيله شخص مسلمان چهار رگ گردن آنهااز زير بلندى با ذكر بسماللَّه و رو به قبله و با چاقوى آهنى بريده شده و ذبح مىشوند و به اين صورت تزكيه مىگردند .
بديهى است هر حيوانى كه شرايط ذبح در آن رعايت نشود مردار ناميده مىشود و به هيچ وجه قابل خوردن نيست . اين شيوه نگرش به حيوان ، حكايت از نوعى اعتدال در مصرف گوشت دارد .