حرمت قتل در همهء امّتها
خون در بين همهء امتها محترم است و قاتل در تمامى تمدنها محكوم مىباشد .
اين مهم در تمدنها و آئينهاى الهى شكل بارزترى پيدا مىكند چرا كه انسان در اين آئينها نمايندهء خداوند و خليفهء اوست و اذيت و تحقير او حرام است و كبيره محسوب مىشود چه رسد به قطع حيات او .
« مِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ »
« 1 »
جنگ دو مسلمان
چنانچه گفتيم ايذاء ، تحقير ، ناسزا ، غيبت ، تهمت و . . . مسلمان جايز نيست چه رسد به برهنه كردن سلاح و ترسانيدن وى كه در حكم جنگ با خدا و رسول خداست . دو مسلمان كه در مقابل يكديگر مىايستند و برهم مىتازند ، اگر نزاع آنها به قتل يكى منجر شود ، هر دو در آتش خواهند بود چراكه هر كدام حرمت ديگرى را هتك كرده و قصد قتل او نموده است .
به اين روايات از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله توجه فرمائيد :
« اذَا الْتَقى الْمُسْلِمانِ بِسَيْفَيْهُما عَلى غَيْرِ سُنَّةٍ فَالْقاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِى النَّارِ
قيلَ يا رسولاللَّه هذا الْقاتِلُ فما بالُ الْمَقْتُولُ :
قالَ : لِانَّهُ ارادَ قَتْلًا » « 2 »
هامش
( 1 ) - ( مائده - 32 ) به همين خاطر بر بنىاسرائيل مقرر كرديم كه هركس انسانى را بدون ارتكاب قتل يا فسادى در زمين ، بكُشد ، همانند آن است كه همهء انسانها را به قتل رسانده باشد ، و هركس انسانى را از مرگ رهائى دهد ، همانند آن است كه همه مردم را زنده نموده باشد ، و رسولان ما با دلائل روشن بهسوى بنىاسرائيل آمدند ، امّا بسيارى از آنها بر زمين تعدّى و اسراف روا داشتند .
( 2 ) - وقتى دو مسلمان بىدليل با شمشير در مقابل هم ايستادند ، قاتل و مقتول آنها در آتش هستند ، اصحاب عرض كردند : قاتل معلوم است ، مقتول چرا ؟ حضرت فرمود : او هم اراده قتل داشت . ( وسايل الشيعه - جلد 11 - صفحه 113 ) .