تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
وقتى فاحش از اسلام خارج شده باشد طبعاً فحش نيز از دايرهء دين بيرون است . قال على عليه السلام : « الْفُحْشُ وَالتَّفَحُّشُ لَيْسا مِنَ الْاسْلامِ » « 1 »

2 - فحش نفاق است

قال الصادق عليه السلام : « الْفُحْشُ وَالْبِذاءُ والسَّلاطَةُ مِنَ النِّفاقِ » « 2 »

3 - فحش علامت بىخردى است

قال على عليه السلام : « اسْفَهُ السُّفَهاءِ الْمُتَبَجِّحُ بِفُحْشِ الكَلامِ » « 3 »

4 - فحش شرّ مخلوقين است

قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « لَوْ كانَ الْفُحْشُ رَجُلًا لَكانَ رَجُلُ سُوءٍ » « 4 »

5 - فحش موجب عداوت است

از جمله وصاياى پيامبر به كسى كه درخواست سفارشى از آن حضرت كرده بود ، اين جمله است : « لاتَسُبُّوا النّاسَ فَتَكْتَسِبُوا الْعَداوَةَ بَيْنَهُمْ » « 5 »

6 - فحش بركت را زايل مىكند

« مَنْ فَحُشَ عَلى اخيهِ الْمُسْلِمِ نَزَعَ اللَّهُ مِنْهُ بَرَكَةَ رِزْقِهِ وَ وَكَلَهُ الى نَفْسِهِ وَافْسَدَ عَلَيهِ مَعيشَتَهُ » « 6 »
هامش
( 1 ) - دشنام دادن و ناسزا شنيدن از مسلمانى به دور است . ( غرر الحكم ) . ( 2 ) - دشنام دادن و بدزبانى و هرزه گوئى از علائم نفاق است . ( بحار الانوار - جلد 79 - صفحه 113 ) . ( 3 ) - سفيه‌ترين انسانها ، دشنام دهنده‌اى است كه از فحش دادن خود شادمان است . ( غرر الحكم ) . ( 4 ) - اگر فحش مخلوقى باشد شرّ مخلوقان الهى است . ( مجموعهء ورام - جلد 1 - صفحه 110 ) . ( 5 ) - مردم را ناسزا نگوئيد كه ناسزا گفتن به مردم ، موجب عداوت بين آنان و شما مىشود . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 360 ) . ( 6 ) - كسىكه به برادر خود دشنام دهد ، خداوند بركت از روزى او بردارد و او را به خودش واگذارد و زندگيش را تباه سازد . ( وسائل الشيعه - جلد 11 - صفحه 328 ) .