فحش
قال رسولاللَّه صلى الله عليه و آله :
« ايّاكُمْ وَالْفُحْشَ فَانَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلّ لايُحِبُّ الْفاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ » « 1 »
يكى از گناهانى كه موجب از بين رفتن روحيه تعاطف در جامعه مىشود و عواقب منفى بسيارى به جاى مى گذارد ، فحش و ناسزاگوئى است . اسلام طى مراحلى درصدد از بين بردن ريشهء اين مفسدهء اجتماعى است .
مرحلهء اول دستور اسلام اين است كه انسانها به نيكى با يكديگر رفتار كنند و سخن شايسته بر زبان جارى نمايند .
« . . . وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً . . . »
« 2 »
« . . . وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً »
« 3 »
در مرحله بعد اگر بين دوستان اصطكاكى پيش آمد ، اين حالت با حلم و بردبارى طرفين و يا حداقل يكى از دو طرف زدوده شود و تبديل به عداوت علنى نگردد .
هامش
( 1 ) - از دشنام بپرهيزيد كه خداى عزّوجّل دشنام گوى دشنام جوى را دوست ندارد . ( بحارالانوار - جلد 79 - صفحه 110 ) .
( 2 ) - ( بقره - 83 ) با مردم نيك بگوئيد .
( 3 ) - ( نساء - 8 ) و با آنها بطور شايسته صحبت كنيد .