تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩

10 - فحاش به بدترين شكل خواهد مرد

قال الباقر عليه السلام : « مامِنْ انْسانٍ يَطْعُنُ فى عَيْنِ مُؤمِنٍ الّا ماتَ بِشَرِّ مَيْتَةٍ » « 1 »

ب - فاحش در آخرت

بهشت جاى پاكان است و فاحش كه زبان خود را آلوده نموده به آن وارد نمىشود . او بايد به جائى رود كه با زبانش تناسب داشته باشد . قال رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله : « الْجَنَّةُ حَرامٌ عَلى كُلِّ فاحِشٍ انْ يَدْخُلَها » « 2 » و نيز فرموده است : « انّ اللَّه حَرَّم الْجَنَّةَ عَلى كُلِّ فاحِشٍ ، بَذِىٍ ، قَليلِ الْحَياءِ لايُبالى ما قالَ وَلا ما قيلَ لَهُ » « 3 » و امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « مَنْ خافَ النّاسُ لِسانَهُ فَهُوَ فِى النَّارِ » « 4 » آن حضرت دوستى داشت كه هميشه باوى بود و او را رها نمىكرد . روزى در بازار كفاشها ، امام عليه السلام و دوستش در حال گذر بودند و غلام دوستش كه اهل « سند » بود در پى ارباب خويش مىآمد . او برگشت تا غلام خود را براى انجام كارى صدا زند ولى او را نديد ، بار دوم و سوم نيز سر برگرداند ولى او را مشاهده ننمود . بار چهارم چون چشمش به غلام خود افتاد ، گفت : اى زنازاده كجا بودى ؟
هامش
( 1 ) - كسى نيست كه در مقابل چشمان مؤمنى وى را بد گويد مگر اينكه به بدترين مرگها بميرد . ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 361 ) . ( 2 ) - بهشت بر هر ناسزاگوئى حرام است كه در او وارد شود . ( كنز العمال - 8085 ) . ( 3 ) - خداوند بهشت را حرام نموده بر فحاش بىآبرو و كم شرمى كه با كسى از آنچه مىگويد و به وى گفته مىشود ابائى ندارد . ( بحار الانوار - جلد 79 - صفحه 112 ) . ( 4 ) - كسى كه مردم از زبانش بترسند در آتش است . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 283 ) .