امام صادق عليه السلام در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله ، آنچه را كه ما اثر وضعى ناميديم باعث تزكيه بدن و اصطلاحاً زكات بدن ناميده است ، توجه كنيد :
روزى رسول مكرم اسلام به اصحاب خود فرمودند : ملعون است مالى كه زكاتش پرداخته نشود ، مطرود است بدنى كه زكاتش داده نشود ولو در هر چهل شبانهروز يك بار .
« مَلْعُونٌ كُلُّ مالٍ لا يُزَكّى ، مَلْعُونٌ كُلُّ جَسَدٍ لا يُزَكّى وَلَوْ فى كُلِّ ارْبَعينَ يَوْماً مَرَّةً »
اصحاب عرض كردند : زكات مال را مىدانيم ، زكات بدن چيست ؟ حضرت فرمود : اينكه آفتى به وى رسد .
« انْ تُصابَ بآفّةٍ »
با بيان اين مطلب از سوى حضرت ، چهرهء اصحاب تغيير كرد و رنگ رخسار آنها عوض شد ، پيامبر چون حال آنها را متوجه شد فرمود : آيا دانستيد مقصودم چه بود ؟
« اتَدْرُونَ ما عَنَيْتُ بِقَوْلى ؟ »
همه عرض كردند : خير . و حضرت ادامه داد : آرى ، منظورم خراشى است كه به تن آدمى رسد ، و يا پايش به سنگى برخورد نمايد و بلغزد و سُر بخورد ، بيمار و مريض گردد ، خارى به تنش رود و مانند اينها ( حتى اينكه ) پلك چشمش بپرد .
« بَلى الرَّجُلُ يُخْدَشُ الْخَدْشَةَ ، وَيُنكَبُ النَّكْبَةَ ، وَيَعْثُرُ الْعَثْرَةَ وَيُمْرَضُ الْمَرْضَةَ ، وَيُشاكُ الشَّوْكَةَ وَما اشْبَهَ هذا ، ( حَتّى ذَكَرَ فى حديثِهِ ) اخْتِلاجَ الْعَيْنِ » « 1 »
هامش
( 1 ) - ( اصول كافى - جلد 2 - صفحه 258 ) .