بطورى كه جز مؤمن واقعى غالباً ، كسى عليه خود شهادت نمىدهد ، دو محك شايسته براى سنجش انسان مىباشند .
امانت دارى در زندگى
امنيّت اجتماعى و اعتماد عمومى از اثرات مهم امانت دارى است ، جامعهاى كه امانت دارى در آن شكل نگرفته باشد ، اعتماد و اطمينان انسانها به يكديگر در آن جامعه سلب مىشود ، كسى به بازگشت سرمايهء در گردش خود مطمئن نيست ، آبروى خلايق مصون و محفوظ نمىماند ، جان آدميان به خطر افتاده و اساس زندگى اجتماعى انسان بهواسطه نبود برنامه دراز مدت به هم ريخته و جهان به جنگلى تبديل مىشود كه همنوعان يكديگر را مىدرند .
حضرت امير عليه السلام در روايت ذيل ، امانت دارى را عامل ترويج راستى معرفى فرموده است .
« اذا قَوِيَتِ الْامانَةُ كَثُرَ الصِّدْقُ » « 1 »
از آنجا كه خيانت در امانت ثمرهء حرص انسان براى جلب روزى به وسيله غصب اموال ديگران است ، دين اسلام اين گونه انسانهاى دنيا طلب را خلع سلاح فرموده و مىگويد : اگر امانت را به صاحبش برگردانيد ، رزق شما تضمين است و در غير اين صورت به وجهى غير قابل پيش بينى ثروت اندوخته شده خود را از دست خواهيد داد .
قال على عليه السلام :
« الَامانَة تَجُرُّ الرِّزْقَ وَالْخِيانَةُ تَجُرُّ الْفَقْرَ » « 2 »
لقمان به فرزندش توصيه مىكند :
هامش
( 1 ) - اگر امانت دارى استوار باشد ، راستى و اطمينان قلب بسيار گردد . ( غرر الحكم ) .
( 2 ) - امانت روزى را و خيانت فقر را جذب و بهسوى خود مىكشانند . ( بحار الانوار - جلد 75 - صفحه 114 ) .