خائن بايد براى حفظ ايمان خود استغفار نمايد و توبه كند و امانت را به صاحبش رد كند . رسول مكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد : اگر او بىتوبه و بدون رد امانت بميرد بر دين اسلام از دنيا نرفته است :
« مَنْ خانَ امانَةً فى الدُّنْيا و لم يَرُدَّها الى اهْلِها ثُمَّ ادْرَكَهُ الْمَوْتُ ماتَ عَلى غَيرِ مِلَّتى وَيَلْقَى اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبانٌ » « 1 »
و البته خيانتكار در قيامت با خيانت خود محشور مىشود .
« وَما كانَ لِنَبىٍّ انْ يَغُلَّ وَمَنْ يَغْلُلْ يَأْتِ بِما غَلَّ يَوْمَ القِيمَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفسٍ ما كَسَبَتْ وَهُمْ لايُظْلَمُونَ » « 2 »
وقتى محافظان درهء احد ، فرار مشركان را مشاهده كردند از دره براى جمع غنائم پائين آمدند ، امير آنها گفت : رسول خدا شما را از غنيمت محروم نمىكند ، آنها بىاذن امير سرازير شدند و گفتند : مىترسيم پيامبر در تقسيم غنائم ما را ناديده گيرد .
در اين آيهء شريفه ضمن تنزيه ساحت مقدس حضرت رسول صلى الله عليه و آله نسبت به خيانت به امانات مردم و بيتالمال مسلمانان ، تجسم عمل خيانت را در محشر متذكر شده و عذاب قيامت را ياد آور مىشود .
اين آيه و آيات مثل آن و نيز احاديث مرتبط با خيانت در امانت ، تاثيرى مهم در مسلمانان صدر اسلام گذاشته بود ، بهطورىكه حتى رزمندگان محتاج هرگز به خود
هامش
( 1 ) - كسى كه در دنيا امانتى را خيانت كند ، و به صاحبش برنگرداند و بميرد ، بر غير دين من مرده و پروردگار را ملاقات مىكند در حالى كه او به وى خشمگين است . ( بحارالانوار - جلد 75 - صفحه 171 ) .
( 2 ) - ( آل عمران - 161 ) هيچ پيامبرى امكان ندارد خيانت ورزد ، و هركس خيانت كند ، روز قيامت خيانتش را به محشر مىآورد ، سپس به هركس آنچه تحصيل كرده ، داده شده و به آنها ظلم نمىشود .