نگيرد و صاحب قبر ستايش نگردد .
فقهاى اهل سنت نيز از اين روايت ، جز اين استفاده نكردهاند ؛ ابن قدامة پس از بيان روايت ، از نماز به سوى قبر نهى مىكند و مىگويد : فعلى هذا لا تصح الصلاة الى القبور . « 1 »
ابن حزم نيز با توجه به همين روايت ، از برخى نقل كرده كه بر قبر نمىشود نماز خواند . « 2 »
روايت لا تتخذوا ( لا تجعلوا ) قبرى عيدا « 3 » نيز يكى از مستندات جايز نبودن زيارت قبر پيامبر است . « 4 » گذشته از ضعف سند اين خبر به خاطر وجود افرادى چون عبد اللّه بن نافع و سهيل بن ابى صالح « 5 » ، معناى روايت معلوم نيست ؛ چه اينكه قبر مكان است و عيد قيد زمان است ؛ و مكان ؛ عيد قرار نمىگيرد . علاوه اينكه ممكن است كسى اين خبر را چنين ترجمه كند كه قبر مرا همواره زيارت كنيد و به عيد تأخير نيندازيد . ناگفته نماند ، اين خبر در « مسند » چنين نقل شده است : لا تجعل قبرى و ثنا « 6 » ، يعنى قبر من بت نشود ؛ در اين صورت مراد پيامبر اين است كه قبر وى ستايش نشود .
مؤيد اين توضيح اشكال مختلف اين روايت در كتابهاى روايى اهل سنت است ؛ ابن عبد البر ، صنعانى و متقى هندى ، روايت را چنين نقل كردهاند : لا تجعل
هامش
( 1 ) - مغنى ابنى قدامة ، ج 1 ، ص 720 .
( 2 ) - محلى ، ج 4 ، ص 31 و 32 .
( 3 ) - مسند احمد ، ج 2 ، ص 367 ؛ سنن ابى داوود ، ج 1 ، ص 453 .
( 4 ) - اين روايت در منابع شيعى هم وارد شده است ، مستدرك الوسايل ، ج 2 ، ص 379 ؛ بحار الانوار ، ج 34 ، ص 332 .
( 5 ) - ر . ك : ميزان الاعتدلال ، تهذيب الكمال ، الجرح و التعديل ذيل اسامى .
( 6 ) - مسند احمد ، ج 2 ، ص 246 .