تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
« نشنيده‌ايد كه خدا كسى را به‌خاطر گريه چشم و اندوه دل عذاب نمىكند ، بلكه به‌خاطر آنچه از زبان خارج مىشود عذاب مىكند يا مىبخشد . » 7 - گريه پيامبر در مرگ صحابى برجسته‌اش عثمان بن مظعون نيز نقل شده است . « 1 » 8 - گريه پيامبر در مصيبت حسين بن على . ام فضل بنت حارث مىگويد : به حضور پيامبر رسيدم و گفتم : ديشب خواب بدى ديدم . فرمود : چه بود ؟ گفتم : خيلى بد بود ، فرمود : چه بود ؟ گفتم : در خواب ديدم كه بخشى از بدن تو را قطع كردم و در خانه خود گذاشتم . پيامبر فرمود : خواب خوبى است . فرزند فاطمه را به دنيا مىآورى و در خانه‌ى خود مىگذارى . ام فضل مىگويد : فاطمه ، حسين را به دنيا آورد و وى در اتاق من بود ، روزى به حضور پيامبر آمدم و حسين را به نزد او بردم ؛ ديدم چشمان رسول خدا پر از اشك است ؛ پرسيدم : يا رسول اللّه چه شده است ؟ فرمود : جبرييل بر من نازل شد و خبر شهادت اين فرزندم را به من داد . اتانى جبرئيل فاخبرنى ان امتى ستقتل ابنى هذا ، گفتم اين فرزند را ! فرمود : بلى و از تربت سرخ او برايم آورد . نعم و اتانى بتربة من تربته حمراء . « 2 »

گريه اهل بيت و اصحاب

گريه اهل بيت و اصحاب براى پيامبر خدا نيز به ثبت منابع تاريخى اهل سنت رسيده است . انس بن مالك مىگويد : فاطمه نزد قبر رسول خدا نشسته و گريه مىكرد و مىگفت : و اكرباه لكربك يا ابتاه . « 3 »
هامش
( 1 ) - المستدرك على الصحيحين ، ج 1 ، ص 361 . ( 2 ) - المستدرك على الصحيحين ، ج 3 ، ص 177 ؛ تاريخ مدينة دمشق ، ج 14 ، ص 197 ؛ البداية و النهاية ، ج 6 ، ص 258 . ( 3 ) - مسند ابى يعلى ، ج 6 ، ص 111 .