تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 149

مساهمون:

ص١٤٩

رعايت بيت‌المال

بيت‌المال ، اموال جمع‌آورى شده از مردم تحت عنوان خراج و زكوات و نيز غنايم جنگى و جزيه اهل كتاب و . . . مىباشد . اين اموال يك‌جا جمع مىگردد تا بنابر نظر حاكم به مصرف مسلمانان و تقويت اسلام برسد . تا قبل از خلافت حضرت امير عليه السلام و مخصوصاً در عصر عثمان ، بيت‌المال مسلمين در تاراج عده‌اى از اطرافيان خليفه بود . بخششهاى گسترده و يا عفوهاى پى در پى در نپرداختن حقوق وابستگان خليفه به بيت‌المال و يا حق‌السكوت به افراد ، صفحات تاريخ مربوط به خليفه سوم خاصه شش ساله دوم حكومت او را سياه نموده‌است . تاريخى كه انديشمندان اهل‌سنّت از بيان آن شرم دارند . مشكل مهم بر سر راه امام عليه السلام در آغاز خلافت ، كيفيت رفتار او با بيت‌المالى بود كه افراد صاحب‌نظر و صاحب‌نفوذى آلوده آن شده بودند و به راستى جداكردن اين گروه از حكومت كه به دست‌درازى در بيت‌المال خو كرده بودند به سادگى امكان‌پذير نبود . بىترديد علت‌يابى وقايع تلخ جمل و صفين ما را به همين نكته رهنمون مىسازد كه ريشهء اصلى اين دو بحران مهم و در پى آن بحرانهاى ديگر ، قطع و يا هراس از ممنوعيت دست عده‌اى از بيت‌المال بوده‌است . امام عليه السلام پس از جلوس بر كرسى خلافت ، دستور فرمود تمام سلاح‌هايى كه در
حكومت اسلامى در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 149 | على غضنفرى