منبع و يك معدنيم و گويا خمير وجود آنان از باقى مانده آب و گل وجود ما تهيه شده است و آن چنان به ما علاقهمندند كه روزهاى غم و غصه ما در آنان توليد غصه و روزهاى سرور ما در آنان ايجاد سرور مىكند .
و نيز امام صادق عليه السلام فرمود :
مِنْ أَوْثَقِ عُرَى الْإِيمَانِ أَنْ تُحِبَّ فِى اللَّهِ وَ تُبْغِضَ فِى اللَّهِ ؛
از محكمترين حلقههاى ايمان ، آن كه دوستىات با هر شخصى براى خدا و دشمنىات نيز براى خدا باشد .
بدين معنا كه حب شخصى معلول آن باشد كه وى از دوستان خدا و كردارش طبق فرمان خداست . پس دوستى با وى از انگيزه محبت حق تعالى است .
امام باقر عليه السلام فرمود :
إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَ فِيكَ خَيْراً فَانْظُرْ إِلَى قَلْبِكَ فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُحِبُّك ؛
هر گاه مىخواهى بدانى در شما خيرى هست ، به دلت نگاه كن ؛ اگر بندگان مطيع خدا را دوست مىدارد و معصيتكاران را از خود طرد مىكند در تو خيرى وجود دارد و خداوند شما را دوست مىدارد .
تو اى انسانِ مراقب حال خود ، اگر بخواهى بدين معنا پى ببرى كه در وجودت خير و در باطنت آثار نيكى است ، بر صفحه دل خويش نظر افكن . اگر خود را چنين يافتى كه شايستگان و طاعتگزاران حق را دوست دارى و گنهكاران را دشمن دارى ، پس چنين دان كه در وجود تو خير است و خدايت نيز با تو دوست . و البته محبت مطيعان حق نشات يافته از محبت حق است ؛ بدان جهت كه :
من أحبّ شيئاً أحبّ آثاره .
علائم محبت به خداوند تعالى
طبق بيان فوق ، محبت حق و ياران او و محبت عملهاى نيك از فاضلترين