از همه چيز فارغ و به مشق ذات پرداخته ، او به چيزى جز رضاى تو در لقاى تو است ميلى ندارد .
توصيهاى به دوستان
دوستان محترم و كسانى را كه طالب سير به سوى اللَّهاند ، توصيه مىكنم كه در يافتن مراحل عاليه محبت سعى فرمايند ، لكن مستعجل نباشند ؛ چه آن كه اين امر همانند پيمودن مسافت طولانى است كه بايد آن را با قدمهاى استوار ، به تدريج پيمود و از مرحله اول شروع نمود و آن ، تعلم و فرا گرفتن واجبات و محرمات الهى و سپس به كار بستن آنهاست . و بايد دانست كه انجام هر كار واجب و مستحب فردى و اجتماعى گامى است در راه قرب خداوند و رسيدن به درجهء صالحان و محبان . و همچنين است اجتناب و دورى از هر خطا و گناهى حركتى است در برداشتن موانع از سر راه .
و دور كردن از هر خطا و گناهى حركتى است در برداشتن موانع از سر راه و دور كردن شيطان و رام نمودن عفريت نفس . و ضمناً اگر كسى مواظب حال خويش است و وظايف خود را انجام مىدهد و آثار و علائمى در خارج نمىبيند ، مبادا شيطان بر وى وسوسه كند كه تو به جايى نرسيدى ! و بدين وسيله روح يأس در وى توليد نمايد ؛ چه آن كه وظيفه ماها مواظبت به دستور است و ممكن است در نزد خداوند به مطلوب خويش رسيده باشيم . و خداوند ما را دوست مىدارد و ما هم در مكنون قلب به او محبت داريم ، ولى خودمان را از اولياء اللَّه بدانيم ، اين خود نقصى بزرگ است و علامت آن كه از آنها نيستيم .
و ضمناً اين طرز تفكر سبب مىشود كه حالت بيم و خوف از خدا - كه يكى از بهترين حالات انسان است - از بين برود . و بالجمله دوست خداوند هميشه بايد ضمن كوشش و سعى در انجام فرامين وى ، پيوسته در حالتى بين خوف و رجا و بيم و اميد باشد ، و دوستان حق ، حتى انبيا ، نيز چنين بودهاند . قرآن مجيد مىفرمايد :
« يَدْعُونَنَا رَغَباً وَ رَهَباً » ؛
و ما را از روى رغبت و بيم مىخواندند .