بايد اين فضيلت را تحصيل كرد
به دست آوردن اين صفت و تحميل اين فضيلت ، امرى است پر مشقت ، انسان طالب كمال و عاشق جمال بايد مدتها مراقب حال خويش باشد و تمام اعمال و حركات خود را زير زمين مراقبت قرار دهد و پيوسته خويشتن را به محاسبه كشد و در وقوع هر لغزش و خطا خود را توبيخ و ملامت و گاهى تهديد به شكنجه نمايد كه اگر بار ديگر اين خطا از تو سرزند ، محكومت مىكنم و مدتى زندانى مىسازم و اجازه ملاقات با كسى نمىدهم و اعمال بر مشقت از قبيل روزههاى چند روز و بذل مال و غير ذلك بر تو تحصيل مىكنم . و بالجمله بايد كاملًا نفس سركش را تحت حكومت عقل و سيطرهء عشق رام نمود كه پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
لَا يَكُونُ الْعَبْدُ مُؤْمِناً حَتَّى يُحَاسِبَ نَفْسَهُ أَشَدَّ مِنْ مُحَاسَبَةِ الشَّرِيكِ شَرِيكَه ؛
بندهاى مؤمن [ حقيقى ] شمرده نمىشود ، مگر اين كه از نفس خود حساب كشد ؛ آن هم حساب كشيدنى كه به مراتب سختتر و دقيقتر از حسابى باشد كه شريك از شريك .
و بايد براى طى همين مراحل نيز متوسل به ذات مقدس حق شد و از مقام كرمش استعداد نمود ؛ چه آن كه « لا حول و لا قوّة الا باللَّه » ، يعنى هيچ حركت و انقلاب و هيچ نيرو در ادامهء آن ، جز از طرف خداوند نيست . و اينجاست كه زين العابدين عليه السلام به خداى خود عرضه مىدارد :
إِلَهِى فَاجْعَلْنَا مِمَّنِ . . . أَهَّلْتَهُ لِعِبَادَتِكَ وَ هَيَّمْتَهُ لِإِرَادَتِكَ وَ اجْتَبَيْتَهُ لِمُشَاهَدَتِكَ وَ أَخْلَيْتَ وَجْهَهُ لَكَ وَ فَرَّغْتَ فُؤَادَهُ لِحُبِّكَ وَ رَغَّبْتَهُ فِيمَا عِنْدَكَ ؛
خداى من ، مرا اهليت آن بخش كه تو را خاضع باشم و قلب خويش را طبق خواستههاى تو مطيع و در اين طاعت ، عاشق و واله سازم . خداى من ، مرا براى مشاهدهء جلوههاى جلال و جمالت برگزين و افتخار اين مقام و كمال را به من ده و مرا جزء آنان كن كه خانه دل را براى تابش انوار محبت تو خالى ساخته و