در نتيجه ، اگر گناهان زياد شد ، ثوابهاى انسان به تدريج حبط مىشود ؛ زيرا برخى از گناهان هست كه اعمال خير انسان را نابود مىكند ؛ مثلًا اگر طمع ، كسى را وادار كند كه شخصى را چنانچه اتفاق افتاده به طمع پولش بكشد ، اين طمع سبب قتل نفس شده و قتل نفس كار آسانى نيست . روز قيامت گناهان آن شخص مقتول را به گردن قاتل مىگذارند و بسا هست كه تمام ثوابهاى قاتل را مىگيرند و تحويل مقتول مىدهند . بنا بر اين ، يكبار عملى كردن صفت طمع سبب شد كه اين انسان هر چه كار خير هم داشته است ، حبط شود و از بين برود .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 552
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٥٢