برگشت ، ديد نان ندارد و زهرا و حسنين عليهم السلام گرسنهاند . حضرت از تمام ثروتش در راه اللَّه مىگذشت و زن و فرزندانش هم حاضر بودند گرسنه بمانند و شب گرسنه بخوابند ، ولى ديگران سير باشند . اين براى ما ميزان نيست .
البته اگر كسى پيدا شد كه زن و بچهاش اين طورى باشند ، يعنى حاضر باشند جز غذايى اندك و لباسهاى مندرس هر چه دارند ، انفاق كنند ، اشكال ندارد و لكن افراد عادى اجازه ندارند يك چنين كارى بكنند .
باز آيهاى از قرآن را شاهد مىآوريم كه انفاق حد متوسط است . آيه 67 از سوره فرقان كه مىفرمايد :
« وَ الَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كَانَ بَيْنَ ذلِكَ قَوَاماً » ؛
عباد اللَّه كسانى هستند كه وقتى انفاق مىكنند ، راه اسراف را پيش نمىگيرند و خسارت و لئامت نيز ندارند و مشيشان بين اين دو حالت است و اين روش براى عموم بايد ميزان باشد .
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 534
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٣٤