مكتب ، مكتب ايمان است . از اين رو ، در روايت دارد :
الإيمان فوق الإسلام بدرجة ؛
درجهء اول اسلام است .
( خدا ، قبولت كردم ؛ خودت را ، كتابت را ، رسالت را ، معادت را ، و هر چه مىگويى قبول كردم ) . اما درجه دوم ، اين است كه اين گفتار و اين بيان و اظهار در دل نماند :
و التقوى فوق الإيمان بدرجة .
پس از اين كه در دل جا گرفت ، ايمان و اعتقاد رسوخ كرد ، آن وقت « الإيمان مبثوث على الأعضاء ؛ ايمان پراكنده در اعضاست » ، و از اعضا روشن مىشود از زبان و چشم و قلم و قدم و همه حركات ايمان مىبارد و روشن مىشود همانند منبعى كه بعينه صدها ، هزارها شير از او دارد ، فوران مىكند . همين طور از گفتار ، از كردار يك انسانى ، از نوشتار او و همهء حركتهاى او حكايت از ايمان مىكند .
حكايت از آفريننده
اگر تمام ذرات اين عالم و جهان را به دقت بنگريم ، حكايت از آفريننده و صانعى كه آنها را ايجاد كرده دارد . و اين روحى كه در انسان است ، ما صدها علامت داريم در وجود او ، حركتش ، گفتنش ، نوشتنش ، خواندنش ، ديدنش ، شنيدنش . تمام اين حركتها حاكى از اين است كه روح درش هست و اگر آن نباشد ، هيچ يك از اينها نيست ؛ همانند اين كه موجود اللَّه را ، و حركتها روح را اثبات مىكند ، كارها ، ايمان را ، و نيروى مغزى را ، و باورهاى درونى يك انسان را اثبات مىكند ، و اگر مىبينيم پيامبر گرامى نگاه به قامت عمار مىكند و مىفرمايد :
ملئ من قرنه إلى قدمه إيمانا ؛
اين انسان از قرن تا قدم پر از ايمان است .
اين مقدار ، اين روح ايمان قوى دارد ، از كجا ؟ تمام حركت و سكون و گفتار را و بر