سپاس خدا را كه نه فقط عقول ما به ذات و حقيقتش پى نمىبرد ، عقول آنچه كه ذوى العقل است ، از فرشتگان و بلكه از انبيا و اوليا و رسل و مقربين او نيز .
سپاس پيامبرانى را كه آنچه از اللَّه گرفتند ، سالم و دست نخورده به ما ( انسانها ) رسانيدند و در اين راه ، كوششهايى فوق طاقت انسانهاى عادى انجام دادند . و اما مىدانيم كه حركتهاى انسانى معلول باورهاى هر انسان است . اعتقادات است كه انسان را طبق آن اعتقاد حركت مىدهد . شما اگر باور كنيد و معتقد باشيد كه اين سفر نيكو است ، مقدمات آن را فراهم مىكنيد و در فعاليت به سوى آن باور كوشش مىكنيد . پس همه حركتها ، فعاليتها و كوششهاى هر انسانى هر ذوى العقلى ، هر ذات الارادهاى معلول آن باورها و اعتقاداتى است كه او دارد ؛ چه آن اعتقاد صالح و نيكو باشد يا غير صالح و بد . از باورهايى كه بايد انسان پيدا كند و بايد دنبال او بيش از باورهاى ديگر قدم بردارد و حركت كند ، ايمان انسان است ؛ باور به مبدأ و باور به معاد . و اين باور است كه بايد همهء حركتهاى ما ، فعاليتهاى ما ، كوششهاى شبانه روزى ما ، قيام ما و قعود ما ، و آنچه كه از ما ايجاد مىشود ، براى آن باشد و در مسير او باشد و از آن انگيزه باشد و معلول آن باور باشد . و ايمان است كه مؤمنين را به سوى كارهايى كه دنبال آن بهشت است ، حركت مىدهد ، و از كارى كه نتيجه آن جهنم است ، باز مىدارد .
على عليه السلام مىفرمايد :
نعمتى پرارزشتر و لازمتر و لايقتر از اين كه انسان در آن راه كوشا باشد و همه چيز را در آن راه بذل كند و به غير او اعتنا نكند ، بهشت است . و من نديدم كسى را كه به اندازه قيمت او در راه او حركت كند .
متأسفانه ، حركتهاى ما ، فعاليتهاى ما ، طبق آنچه كه بايد و آن باورى كه داريم و بايد داشته باشيم و آن طورى كه سزاوار است انجام بگيرد ، انجام نمىگيرد و اين ناشى از ضعف باور انسان است ، ناشى از ضعف عقايد انسان است . كه اگر يك انسان باور كند ارزش نمازهاى نيمه شب را ، از رختخواب بر مىخيزد و در آن هنگام كه صداها
گفتارها و نوشتارها در نشريات و مقدمه كتاب ها (فارسى) — صفحة 395
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٣٩٥