تضلّوا بعده أبداً .
« 1 »
أقول : ففي هذا تسميته امّيّاً ؛ لأنّه من العرب و تدعى العرب امّيّون .
« 2 »
كيف يتولّد المعصوم ؟ !
عن مولانا الصادق عليه السلام :
الأوصياء إذا حملت بهم أمّهاتهم أصابها فترة شبه الغشية ، فأقامت في ذلك يومها ذلك ( إلى أن قال ) ، ثمّ تجد بعد ذلك اتّساعاً من جنبيها و بطنها ، فإذا كان لتسع من شهورها سمعت في البيت حسّاً شديداً ، فإذا كانت الليلة التي تلد فيها ظهر لها في البيت نور تراه لا يراه غيرها إلّاأبوه ، فإذا ولدته ولدته قاعداً و تفتّحت له حتّى يخرج متربّعاً ثمّ يستدير بعد وقوعه إلى الأرض فلا يخطئ القبلة حيث كانت بوجهه ، ثمّ يعطس ثلاثاً يشير بإصبعه بالتحميد ، و يقع مسروراً مختوناً ، و رباعيتاه من فوق و أسفل و ناباه و ضاحكاه ، و من بين يديه مثل سبيكة الذهب نور ، و يقيم يومه و ليلة تسيل يداه ذهباً ، و كذلك الأنبياء إذا ولدوا ، و إنّما الأوصياء أعلاق من الأنبياء .
« 3 »
هامش
( 1 ) . مناقب آل أبى طالب ، ج 1 ، ص 199 ؛ بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 135 .
( 2 ) . مولايمان امام صادق فرمود : پيغمبر مىخواند و مىنوشت ، حتّى نانوشتهها را هم مىخواند !
سيد مرتضى در توضيح آيهء « هيچ كتابى را پيش از اين نمىخواندى و با دست راست خود كتابى نمىنوشتى » مىگويد : ظاهر آيه مقتضى نفى خواندن و نوشتن ، پيش از نبوت است ، نه پس از آن ؛ زيرا علتى كه در دنبالهء آيه آمده ( مبادا باطل انديشان به شك افتند ) مقتضى است نفى خواندن و نوشتن مختص پيش از نبوت باشد ، مبادا با دانستن خواندن و نوشتن پيش از رسالت ، در نبوت پيامبر شك و ترديد كنند . امّا پس از رسالت ، ديگر شك و ترديدى نيست ، پس مىتواند بعد از نبوت ، از جبرئيل خواندن و نوشتن آموخته باشد .
گروهى از عالمان گفتهاند : رسول خدا پيش از وفات ، نوشت و خواند . در كتب صحيح و تواريخ مشهور است كه فرمود : « دوات و استخوان پهن كتف بياوريد برايتان وصيتى بنويسم كه پس از آن هرگز گمراه نشويد » . در اين صورت اگر « امى » ناميده شده ، بدان معناست كه از عرب است و عربها را « امى » مىنامند [ نه آن كه به معناى بيسواد باشد ] .
اما حافظ مىگويد : نگار من كه به مكتب نرفت و خط ننوشت ، به غمزه مسئلهآموز صد مدرس شد .
( 3 ) . مولايمان امام صادق عليه السلام : وقتى مادرانِ امامان معصوم آنان را باردار مىشوند ، سستى و رخوتى مانند -