بپردازد و مابقى را خود استيفا كند . و اگر آن را رها كرد تا مخروبه شد و سپس شخص ديگرى از مسلمين آباد و احيا نمود ، او از كسى كه رها كرده ، سزاوارتر خواهد بود ، ماليات آن را به امام اهلبيت بپردازد و باقى را خود مصرف نمايد . و حكم زمين همين خواهد بود تا آنگاه كه قائم خاندان ما ، مسلّحانه قيام نمايد ؛ وى همهء زمينها را تصاحب كرده ، متصرّفان را از آن بيرون مىكند ، چنانچه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله در منطقهء حكومت خويش چنين كرد ، جز زمينهايى كه در اختيار شيعيان ما باشند كه آنها را به خودشان به نحو مقاطعهكارى ، واگذار خواهد نمود » .
در صحيحهء فوق ، مواردى دلالت بر مطلوب دارد :
الف - قول حضرت « زمينها همه ملك ما است و هر كس احيا كند بايد ماليات آن را بپردازد » .
ب - « اگر محيى زمين را رها كرد تا مخروبه شد ، هر كس متصرّف شود و احيا كند ، مربوط به او خواهد بود » .
ج - « چون قائم ما ظهور فرمايد ، همهء زمينها را تحويل مىگيرد ، جز آنچه در دست شيعيان ما است كه آن را به مقاطعه و قول و قرارى ، واگذار به آنها خواهد كرد » .
2 . صحيح عمر بن يزيد از حضرت صادق صلى الله عليه و آله :
« و كلّ ما في أيدي شيعتنا من الأرض ، فهم فيه محلّلون حتّى يقوم قائمنا ، فيجبيهم ، طَسْقَ ما كان في أيديهم ، و يترك الأرض في أيديهم » ؛ « 1 »
و آنچه از زمين در اختيار شيعيان ما است ، بر آنها حلال است تا وقتىكه قائم ما قيام نمايد ؛ او ماليات اراضى متصرّفى آنها را دريافت داشته ، زمين را در تحت تصرّفشان باقى مىگذارد .
3 . صحيح معاويه از حضرت صادق عليه السلام :
« فإن كانت أرض لرجل قبله ، فغاب عنها و تركها فاخربها ، ثمّ جاء يطلبها ، فإنّ الأرض للَّهو لمن عمّرها » . « 2 »
امام صادق عليه السلام فرمود : اگر زمين باير ، مال شخصى قبل از وى بوده كه غيبت كرده و
هامش
( 1 ) . الكافي ، ج 1 ، ص 408 ، ح 3 ؛ وسائل الشيعه ، ج 9 ، ص 548 ، ح 12686 .
( 2 ) . الكافي ، ج 5 ، ص 279 ، ح 2 ؛ وسائل الشيعه ، ج 25 ، ص 414 ، ح 32245 .