10 . شهادت زن در امور مربوط به آنها كه نبايد مرد ببيند و يا غالباً بر آنها اطّلاع نمىيابد - از قبيل : بكارت دختر ، زائل شدن آن ، شير دادن براى فرزند خود ، براى فرزند ديگران ، پاك بودن و حائض شدن و غيره - پذيرفته مىشود ؛ البتّه با اجماع شرايط ديگر و اضافهء شرط ديگر و آن اينكه بايد چهار نفر باشند .
در صحيح عبداللَّه بن سنان از امام صادق عليه السلام چنين آمده : « جايز است شهادت زنها به تنهايى بدون انضمام مرد ، در هر موردى كه مشاهده و رؤيت مردم ، حرام باشد » . « 1 » و در خبر معتبر سكونى [ آمده ] : « در مواردى كه براى مرد ، امكان اطّلاع و ديدن آن نيست » . « 2 » 11 . ادّعاى زن در اينكه همسر ندارد ، همسرش وفات يافته ، طلاق گرفته ، عدّه منقضى شده ، و بالأخره در اينكه مانعى از ازدواج ندارد ، مقبول است . دليل مطلب ، روايت ميسّر است : به امام صادق عليه السلام عرضه داشتم : در صحرايى كه كسى در آنجا نيست ، به زنى مىرسم ، از وى مىپرسم : شوهر دارى يا نه ؟ مىگويد : نه ؛ آيا تزويجش جايز است ؟ فرمود : « آرى ، او دربارهء كار خويش ، مورد تصديق است » . « 3 » و در خبر ابان است : « بر تو است كه او را دربارهء امر خود تصديق كنى » . « 4 » و صحيح زرارة از امام باقر عليه السلام : « عدّه و عادت مربوط به زن و حرفش در اين امور ، مورد تصديق است » . « 5 »
هامش
( 1 ) . « تجوز شهادة النساء وحدهنّ بلا رجال في كلّ ما لا يجوز للرجال النظر إليه » ؛ الكافي ، ج 7 ، ص 391 ، ح 8 ؛ وسائل الشيعة ، ج 27 ، ص 354 ، ح 33918 .
( 2 ) . عن عليّ عليه السلام : « شهادة النساء لا تجوز في طلاق و لا نكاح و لا في حدود ، إلّافي الديون ، و ما لا يستطيع الرجال النظر إليه » ؛ تهذيب الأحكام ، ج 6 ، ص 281 ، ح 773 ؛ وسائل الشيعة ، ج 27 ، ص 363 ، ح 33950 .
( 3 ) . قلت لأبي عبداللَّه عليه السلام : « ألقى المرأة بالفلاة التي ليس فيها أحد ، فأقول لها : ألك زوج ؟ فتقول : لا ؛ فأتزوّجها ؟ قال : « نعم ، هي المصدّقة على نفسها » ؛ الكافي ، ج 5 ، ص 392 ، ح 4 ؛ وسائل الشيعة ، ج 20 ، ص 269 ، ح 25598 .
( 4 ) . « إنّما عليك أن تصدّقها في نفسها » ؛ الكافي ، ج 5 ، ص 462 ، ح 1 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 14 ، ص 458 ، ح 17282 .
( 5 ) . قال عليه السلام : « العدّة و الحيض للنساء ؛ إذا ادّعت ، صدقت » ؛ الكافي ، ج 6 ، ص 101 ، ح 1 ؛ وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 358 ، ح 2357 .