تبصرهء 4
بر حسب آنچه مرقوم شد ، منصب قضا از شئون و شُعب و شاخههاى رياست عامّه و ولايت كلّى پيامبر بزرگ و ائمّه طاهرين عليهم السلام است كه به آيات زير ثابت شده [ است ] .
1 . « فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتّى يُحَكِّمُوكَ فيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فى أنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْليماً » ؛ « 1 » به پروردگارت سوگند ! ايمان آنها راسخ نخواهد شد تا آنگاه كه تو را در موارد نزاع و اختلافشان حاكم سازند و سپس هيچ ناراحتى در باطن خود از حكم تو احساس نكند و سراپا تسليم باشند .
2 . « إنّا أنْزَلْنا إلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النّاسِ بِما أراكَ اللَّهُ » ؛ « 2 » ما اين كتاب را به راستى بر تو فرو فرستاديم ؛ بدين جهت كه ميان مردم ، طبق آنچه خدا بر تو ارايه داده ، قضاوت نمايى .
3 . « فَإنْ تَنازَعْتُمْ فى شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ » ؛ « 3 » اگر در ميان خود ، دربارهء چيزى نزاع داشتيد ، آن را به اللَّه و فرستادهء او ارجاع دهيد .
و ثبوت شاخهاى از اين ولايت به نام قضا ، براى واجدين شرايط ، در شرع اسلام ، مسلّم است كه ادلّهء آن در ابحاث آينده ، به خواست خداوند ، مذكور خواهند شد .
هامش
( 1 ) . سورهء نساء ، آيهء 65 .
( 2 ) . سورهء نساء ، آيهء 105 .
( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 59 .