تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نوشتارهاى فقهى (فارسى) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
شرطى است : 1 . معلوميّت حدّ و حدود باغ و درختان براى هر دو طرف . 2 . معيّن بودن مدّت مساقات به ماه و سال . 3 . تعيين حصّهء هر يك از مالك و عامل از حاصل باغ به نصف و يك سوم و يك چهارم و نحو آن . 4 . تعيين مخارج و لوازم تربيت ميوه تا وقت به دست آمدنِ حاصل ، از قبيل : آب ، اصلاح نهر ، چيدن ميوه ، خشكاندن ، انبار كردن آن ، و ساير امور مربوطه ، كه بر عهدهء كيست . مسئلهء 2 . پس از تمام شدن عقد مساقات ، عمل كردن برطبق مقتضاى آن ، واجب است ؛ و بر هم زدن آن ، بدون رضايت طرفين - جز در مواردى خاص - حرام است .

بدهى

مسئلهء 1 . بر مديون واجب است در صورت قدرت و رسيدن وقت ، دين خود را ادا نمايد ، گرچه به فروختن اموالِ غير ضرورى زندگى باشد ؛ و تأخير ادا بدون رضايت صاحب دين ، حرام است . و بر طلبكار واجب است از گرفتن مال خود ، امتناع نكند . مسئلهء 2 . هر بدهى مدّت‌دار ، به مجرّد مردن بدهكار ، فوريّت پيدا مىكند ؛ و بر ورثه ، واجب است كه از تركهء وى تأديه كنند ؛ ولى هر طلب مدّت‌دار ، به مرگ طلبكار ، فوريّت پيدا نمىكند . مسئلهء 3 . بر طلبكار واجب است در صورتى كه بدهكار ، قدرت ادا ندارد ، او را مهلت دهد ؛ و مجبور نمودن او بر فروش ضروريّات زندگى - مانند خانه و اثاث آن - حرام است . مسئلهء 4 . مطالبه و دريافت اجبارىِ دينى كه وقت اداى آن نرسيده ، حرام است . مسئلهء 5 . تأخير انداختن وقت بدهى در مقابلِ اضافه كردن چيزى بر بدهى ، حرام است . مسئلهء 6 . كسى كه بدهكار غير است - چه از راه معامله و چه از راه غصب و