مسئلهء 1 . در مضاربه ، خواندن عقد ، واجب شرطى است ؛ و هر عبارتى كه مطلب را ادا كند ، كافى است . و معاطات نيز جايز است ؛ بدين معنا [ كه ] مالك پول را به قصد تجارت به عامل بدهد و او هم بدان قصد ، تحويل بگيرد .
مسئلهء 2 . طرفين معامله ، بايد بالغ و عاقل باشند . و صاحب مال ، بايد سفيه و ممنوعُ التصرّف در مال خود نباشد .
مسئلهء 3 . لازم است در ضمن عقد مضاربه ، حصّهء هر يك از مالك و عامل از سود معامله ، به نحو درصد تعيين شود ؛ مثلًا بگويند : پس از منها كردنِ اصل سرمايه ، نصف سود ، مال مالك و نصفْ مال عامل باشد .
مسئلهء 4 . بر عامل واجب است در حفظ و به جريان انداختنِ مالِ مورد معامله ، طبق قرارداد بكوشد ؛ و تخلّف از آن حرام و موجب ضمانِ مالِ مورد مضاربه است .
شركت
مسئلهء 1 . در مورد شركتِ چند نفر در يك مال ، بر هر يك از شُركا تصرّف در مال مشترك ، بدون رضايت ساير شركا ، حرام است .
مسئلهء 2 . پس از قسمت شدنِ مال مشترك به وسيلهء قرعه و جدا شدنِ حصّهها از يكديگر ، عمل كردن بر طبق قرعه ، واجب ؛ و به هم زدنِ آن ، حرام است .
مُزارعه
« مزارعه » در اصطلاح به معناى شركت و هميارى در كشت و ترتيب و برداشت حبوبات و امثال آن است . اين عمل پربركت ، از بُعد اقتصادى و مصالح اجتماعى ، عبارت است از : حلالترين راه درآمد ، معاونت در راه ارتزاق مباح ، بهترين وسيله براى تكامل اقتصادى جامعه ، عمل به دستور حضرت حق در عمران زمين ، همكارى در انجام خيرالأعمال ، تحصيل گنجينههاى گران و كيمياى پرارج كشت گنج و برداشت گنج ، تهيّهء ضيافت براى خلق اللَّه حتّى حيوانات و حشرات .
مسئلهء 1 . عمل پر بركت مزارعه ، متوقّف به امور زير است :
1 . زمين قابل كشت و بهرهبردارى 2 . آب از نهر و دريا و باران و يا از سفرههاى