سوم : مناجات خداترسان
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، إِلهي أَتُراكَ بَعْدَالْإيمانِ بِكَ تُعَذِّبُني ، بنام خداوند بخشندهء مهربان . خدايا ، آيا تو چنانى كه مرا پس از آنكه به تو ايمان آوردهام ، عذاب كنى ؟
أَمْ بَعْدَ حُبّي إِيَّاكَ تُبَعِّدُني ، أَمْ مَعَ رَجآئي لِرَحْمَتِكَ وَ صَفْحِكَ يا پس از آن كه تو را دوست داشتهام ، از خويش دور سازى ؟ يا با اميدى كه به رحمت و بخشايش تو دارم ، تَحْرِمُني ، أَمْ مَعَ اسْتِجارَتي بِعَفْوِكَ تُسْلِمُني ، حاشا لِوَجهِكَ محرومم كنى ؟ يا با اينكه به بخشايش تو پناه آوردهام ، دست از من بدارى ؟ حاشا از وجه الْكَريمِ أَنْ تُخَيِّبَني . لَيْتَ شِعْري أَلِلْشَّقآءِ وَلَدَتْني أُمّي ، كريم تو كه نوميدم نمايى . كاش مىدانستم كه مادرم مرا براى بدبختى به دنيا آورد .
أَمْ لِلْعَنآءِ رَبَّتْني ، فَلَيْتَها لَمْ تَلِدْني وَ لَمْ تُرَبِّني ، وَ لَيْتَني عَلِمْتُ يا براى رنج پرورشم داد . پس اى كاش كه او مرا نمىزاد و نمىپرورد . و ايكاش مىدانستم كه أَمِنْ أَهْلِ السَّعادَةِ جَعَلْتَني وَ بِقُرْبِكَ وَ جِوارِكَ خَصَصْتَني ، آيا مرا از نيكبختان قرار دادهاى و به نزديكى درگاه و جوار رحمتت مخصوص گردانيدهاى ؟ تا فَتَقِرَّ بِذلِكَ عَيْني ، وَ تَطْمَئِنَّ لَهُ نَفْسي . إِلهي هَلْ تُسَوِّدُ چشمم بدان روشن مىشد و روانم آرام مىگرفت . خداى من آيا چهرههايى را كه در وُجُوهاً خَرَّتْ ساجِدَةً لِعَظَمَتِكَ ، أَوْ تُخْرِسُ أَلْسِنَةً نَطَقَتْ آستان عظمتت به سجده افتادهاند سياه مىكنى ؟ يا زبانهايى را كه بِالثَّنآءِ عَلى مَجْدِكَ وَ جَلالَتِكَ ، أَوْ تَطْبَعُ عَلى قُلُوبٍ انْطَوَتْ به ثنا و بزرگى و جلالت تو گويا بوده است گنگ مىسازى ؟ يا دلهايى را كه با مهر تو در هم