إِلى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التُّوبَةَ ، فَقُلْتَ : تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً ، به سوى بخشايش گشودى و آن را توبه ( يا بازگشت ) ناميدى . پس گفتى : به سوى خدا توبه كنيد ، توبهء نصوح .
فَما عُذْرُمَنْ أَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ ، إِلهي إِنْ كانَ پس ، بهانهء كسى كه پس از گشودن در ، از وارد شدن غفلت ورزد چيست ؟ خدايا ، اگر گناه قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِكَ فَلْيَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِكَ . الهي ما انَا از بندهات زشت است اما بخشايش از تو زيباست . خدايا ، من نخستين كس بِاوَّلِ مَنْ عَصاكَ فَتُبْتَ عَلَيْهِ ، وَ تَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِكَ فَجُدْتَ نيستم كه تو را نافرمانى كرده باشد و تو توبهء او پذيرفته باشى و دست به دامان تو شده باشد عَلَيْهِ . يا مُجيبَ الْمُضْطَرِّ ، يا كاشِفَ الضُّرِّ ، يا عَظيمَ الْبِرِّ ، و به او بخشش كرده باشى . اى پاسخگوى درمانده اى بر طرف كنندهء زيان ، اى داراى احسان بزرگ ، يا عَليماً بِما فِى السِّرِّ ، يا جَميلَ السَّتْرِ اسْتَشْفَعْتُ بِجُودِكَ اى داناى راز نهان ، اى كه به زيبايى پرده بر گناهان مىپوشانى ، جود وَ كَرَمِكَ الَيْكَ ، وَ تَوَسَّلْتُ بِجَنابِكَ وَ تَرَحُّمِكَ لَدَيْكَ ، و كَرَمَت را نزد تو شفيع آوردهام . و به آستان تو و مهرى كه نزد توست دست توسل مىزنم ؛ فَاسْتَجِبْ دُعآئي ، وَ لا تُخَيِّبْ فيكَ رَجآئي ، وَ تَقَبَّلْ تَوْبَتي ، پس دعاى مرا اجابت فرماى و از آستانت نوميدم مساز و توبهام را بپذير وَ كَفِّرْ خَطيئَتي ، بِمَنِّكَ وَ رَحْمَتِكَ يا ارْحَمَ الرَّاحِمينَ . « 1 » و خطايم را جبران فرماى ؛ به بخشش و رحمت تو ، اى مهربانترين مهربانان .
هامش
( 1 ) . بحار الانوار / 91 / 142 .