دوّم : مناجات شكايت كنندگان - از هواى نفس و شيطان و قساوت قلب
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، إِلهي الَيْكَ أَشْكُو نَفْساً بِالسُّوءِ بنام خداوند بخشندهء مهربان . خدايا ، نزد تو شكايت دارم از نفسى كه پيوسته به بدى أَمَّارَةً ، وَ إِلَى الْخَطيئَةِ مُبادِرَةً ، وَ بِمَعاصيكَ مُولَعَةً ، وَ لِسَخَطِكَ فرمان مىدهد و به خطا روى مىكند و به نافرمانى تو آزمند است و در معرض خشم مُتَعَرِّضَةً ، تَسْلُكُ بي مَسالِكَ الْمَهالِكِ وَ تَجْعَلُني عِنْدَكَ اهْوَنَ تو قرار مىگيرد ، نفسى كه مرا به راههاى نابودى مىكشاند و در پيشگاه تو مرا پستترين هالِكٍ ، كَثيرَةَ الْعِلَلِ ، طَويلَةَ الْأَمَلِ ، انْ مَسَّهَا الشَّرُّ تَجْزَعْ ، هلاك شده مىگرداند ، نفسى بهانه ساز و دراز آرزو ؛ اگر شرّى به او رسد بيتابى كند وَ إِنْ مَسَّهَا الْخَيْرُ تَمْنَعْ ، مَيَّالَةً الَى اللَّعْبِ وَ اللَّهْوِ ، مَمْلُوَّةً و اگر به خيرى دست يابد خودخواه گردد و پيوسته به لهو و لعب مايل و غرقهء بِالْغَفْلَةِ وَ السَّهْوِ ، تُسْرِ عُ بي إِلَى الْحَوْبَةِ ، وَ تُسَوِّفُني بِالتَّوْبَةِ .
بيخبرى و فراموشى است ؛ با شتاب مرا سوى نياز برد و توبهام را به تأخير اندازد .
إِلهي أَشْكُو الَيْكَ عَدُوّاً يُضِلُّني ، وَ شَيْطاناً يُغْويني ، قَدْ مَلَأَ الهى به تو شكايت آوردهام ، از دشمنى كه گمراهم كند و شيطانى كه فريبم دهد همانا كه بِالْوَسْواسِ صَدْري ، وَ أَحاطَتْ هَواجِسُهُ بِقَلْبي ، يُعاضِدُ لِيَ وسوسه ، سراسر سينهام را فرا گرفته است و توهم آن قلبم را احاطه كردهاست . هوس مرا الْهَوى ، وَ يُزَيِّنُ لي حُبَّ الدُّنْيا ، وَ يَحُولُ بَيْني وَ بَيْنَ الطَّاعَةِ دستيار است و دوستى دنيا را در نظرم مىآرايد و ميان من و طاعت حق و آخرت تو