مَوْلىً بِالْإِحْسانِ مَوْصُوفاً ، كَيْفَ أَرْجُو غَيْرَكَ وَ الْخَيْرُ كُلَّهُ مولايى نمىشناسم كه به احسان معروف باشد . چگونه بجز تو اميد بندم در حالى كه همهء خيرها بِيَدِكَ ، وَ كَيْفَ أُؤَمِّلُ سِواكَ وَ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ لَكَ ، ءَأَقْطَعُ به دست توست و چگونه به جز تو اميدوار باشم حال آنكه آفرينش و فرمانروايى تراست . آيا رشتهء اميد رَجآئي مِنْكَ وَ قَدْ أَوْلَيْتَني ما لَمْأَسْئَلْهُ مِنْ فَضْلِكَ ، أَمْ تُفْقِرُني خويش از تو بگلسم ؟ ، حال آنكه آنچه از تو نطلبيدهام از فضل خود عنايت فرمودهاى ؛ يا به كسى به إِلى مِثْلي وَ أَنَا أَعْتَصِمُ بِحَبْلِكَ ، يا مَنْ سَعَدَ بِرَحْمَتِهِ الْقاصِدُونَ ، مانند خودم نيازمند مىكنى در حالىكه به رشتهء لطف تو آويختهام . اى كه آنان كه به رحمت تو روى آورند نيكبخت وَ لَمْ يَشْقَ بِنِقْمَتِهِ الْمُسْتَغْفِرُونَ ، كَيْفَ أَنْسيكَ وَ لَمْ تَزَلْ گردند و آنان كه طلب مغفرت مىكنند به عذاب تومشقت نبينند ، چگونه فراموشت كنم حال آن كه پيوسته ذاكِري ، وَ كَيْفَ أَلْهُو عَنْكَ وَ أَنْتَ مُراقِبي . إِلهي بِذَيْلِ كَرَمِكَ به ياد منى و چگونه دل به ديگرى بندم در حالى كهتو نگاهبان منى . خداى من دست بهدامان أَعْلَقْتُ يَدي ، وَ لِنَيْلِ عَطاياكَ بَسَطْتُ أَمَلي فَأَخْلِصْني بِخالِصَةِ كرم تو آويختهام و براى رسيدن به عطاهاى تو آرزوى خويشگستردهام ؛ پس به خلوص يگانگى خود مرا تَوْحيدِكَ ، وَ اجْعَلْني مِنْ صَفْوَةِ عَبيدِكَ ، يا مَنْ كُلُّ هارِبٍ إِلَيْهِ خالص گردان و مرا از بندگان برگزيدهات قرارده . اىكه هر گريزنده به تو يَلْتَجِىءُ ، وَ كُلُّ طالِبٍ إِيَّاهُ يَرْتَجي ، يا خَيْرَ مَرْجُوٍّ وَ يا أَكْرَمَ پناه آورد و هر جوينده به تو اميد بندد ، اى بهترين كس براى اميد بستن و اى كريمترين مَدْعُوٍّ ، وَ يا مَنْ لا يُرَدُّ سائِلُهُ ، وَ لا يُخَيِّبُ امِلَهُ ، يا مَنْ بابُهُ مَفْتُوحٌ خوانده شده ، اى كه سائل خود را رد نمىكنى و اى كه آرزومند به خود را مأيوس نمىگردانى ، اى كه درگاهت
مفتاح الجنان ومصباح الجنان — صفحة 162
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٦٢