صد آية ، خطابها مربوط به بنىاسرائيل وعمدتاً قوم يهود است . ودر ضمن اين آيات ، در حدود دوازده قصّه از سرنوشت آنها ذكر شده وبه نعمتهاى مختلف ومتعدّدى كه خدا بر آنها ارزانى داشته ، اشاره شده ؛ كه هر نعمتي با كفرانهايى روبرو بوده [ است ] .
اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ ؛ « نعمت » جنس است ، شامل بر : برانگيختنِ دو پيامبر مرسلِ عظيم الشأنِ پرآوازه - موسى وهارون - وپيامبران ديگر ، رهايى آنها از جنگ فرعونها ، گذشتنِ اعجازىِ آنها از درياى نيل ، نزول تورات عظيم ، رهائيشان از بتپرستى ، اعطاى سنگى كه از آن 12 چشمه منفجر مىشد ، نازل نمودنِ مَنّ وسَلْوى وغيره . وخطاب آية ، موجودين است براي ذكر نعمتهاى نسلشان .
وَأَوْفُوا بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ : - به پيمانى كه بوسيلهء أنبيا وخاصّه موسى وهارون وبه واسطهء عقولتان - كه پيامبر باطن است - با شما بستيم ، وفا كنيد ، تا من نيز به پيمانى كه با من بستيد ، كه بيامرزم وخير دنيا دهم وسعادت عُقبا بخشم ، وفا كنم . واز غضب من وعذابم بترسيد .
بحث حديثي
پيامبر أكرم صلى الله عليه وآله فرمود : « به خدا سوگند ، آدم ، از دنيا رفت وبا قوم خود معاهده كرده كه به عهد أو دربارهء فرزندش شيث ، وفا كنند ؛ لكن نكردند . ونوح ، در وقت رفتن ، وصيّت به سام كرد . وإبراهيم ، وقت رفتن ، وصيّت به إسماعيل كرد . وموسى ، وقت رفتن ، وصيّت به يوشع كرد . وعيسى ، وصيّت به شمعون نمود ؛ لكن قومشان وفا نكردند . ومن نيز از ميان شما خواهم رفت ووصيّت به علىّ بن أبي طالب مىكنم ؛ ولى امّت من نيز راه گذشتگان را خواهند رفت » . « 1 » ومردى به امام صادق عليه السلام گفت : خدا مىفرمايد : ادْعُونى أسْتَجِبْ لَكُمْ « 2 » وما دعا مىكنيم أجابت نمىشود ؟
هامش
( 1 ) . كفاية الأثر ، ص 148 ؛ الأمالي صدوق ، ص 402 ، مجلس 63 ، ح 3 ؛ بحار الأنوار ، ج 17 ، ص 148 ، ح 43 .
( 2 ) . سورهء غافر ، آيهء 60 .