اين آية گرچه تصريحى نيست كه اينان همسران أهل بهشتاند ، لكن به قرينه اينكه مىگويد : چشم از ديگران برگرفتهاند ( قاصرات الطرف ) مراد همسراناند ؛ چنانچه در سورهء واقعه ونبأ نيز همين كلمه در توصيف همسران بهشتيان وارد شده كه مىفرمايد :
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاءً فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَاراً عُرُباً أَتْرَاباً . « 1 » يعنى أصحاب يمين در ميان زنان پرارزش وبهاء كه آنها را ما خود آفريدهايم ودوشيزگان باكره وشوهر دوست وهمسالان قرار دادهايم زندگى خواهند نمود .
ودر سورهء نبأ چنين است :
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازاً حَدَائِقَ وَأَعْنَاباً وَكَوَاعِبَ أَتْرَاباً . « 2 » همانا براي أهل تقوى در جهان ديگر مقام آسايش وكاميابى است ؛ باغها ودرختان انگور ودوشيزگان همسال .
هذا ماتُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسابِ .
هذا اشاره است به حسن مآب وآنچه به دنبال آن ذكر شده : جايگاه بهشتى ونعمتهاى همهگونه آن « 3 » ، ودر أول كلام جمله « يُقال » وشبه آن در تقدير است ؛ يعنى به متقين پس از وارد شدن در مسكنهاى بهشتى گفته مىشود : اينجا واين نعمتها همان است كه بشارت ووعدهء آن در دنيا به شما مىرسيد وبه شما گفته مىشد : در يوم الحساب بهترين پاداش را خواهيد يافت . « 4 » گوينده اين خطاب ذات أقدس خداوند ، يا فرشتگان ، يا رضوان موكّل بهشت ، ويا بعضي از پيامبران است ، لكن از آية بعدى چنين برمىآيد كه خطابكننده خود پروردگار است .
إِنَّ هذَا لَرِزْقُنَا مَالَهُ مِن نَّفَادٍ .
هامش
( 1 ) . سورهء واقعه ، آيات 34 - 37 .
( 2 ) . سورهء نبأ ، آيات 31 - 33 .
( 3 ) . التبيان في تفسير القرآن ، ج 8 ، ص 574 .
( 4 ) . مجمع البيان في تفسير القرآن ، ج 8 ، ص 751 .