تفسير :
قبلًا ذكر شد كه خداوند ، نُه نفر از پيامبران را در اين سوره متذكر شده است . اين آيات يازدهگانه مربوط به حضرت سليمان وبيوگرافى اجمالي از زندگى اوست واز أبحاث يازدهگانه زير سخن رفته است :
1 - اعطاء شدن أو به حضرت داود .
2 - بندهء نيكو بودنش به جهت كثرت توجه ورجوع به خداوند .
3 - حادثهء عرضه شدن اسبها بر وى تا غروب خورشيد .
4 - آزمايش أو به وسيله افكندن كالبد بىجان روى تختش .
5 - انابه ودرخواست آمرزشش .
6 - درخواست ملك وسلطنت بىمانند در تمام قرنها وپذيرفته شدن آن .
7 - مسخر شدن باد براي أو .
8 - مسخر شدن طوايف سهگانهء شياطين در زير فرمان أو .
9 - صاحب اختيار بودنش در بخشش وامساك .
10 - مقرب درگاه خدا بودن .
11 - منزلت ومكانت نيكو در روز واپسين يافتن .
اما بحث أول توهم مىشود كه چگونه خداوند ، صاحب فرزند شدن داود را به خودش نسبت مىدهد ، در حالي كه اين امر معلول مواقعه مرد وزن ، اختلاط دو نطفه ، تكوّن مبدأ جنين ورشد وتكامل وتولد است ، وهمهء اين أمور وابسته به علل وأسباب تكويني است . مانند مجاورت وملاقاة پنبه با آتش است كه سوختن پنبه فقط معلول وجود آتش است .
جواب توهم اينكه اولًا اشكال مخصوص اين مورد نيست ودر تمام مسببات ومعلولات تكويني جارى است ونظاير اين در قرآن كريم زياد است كه خداوند همه يا غالب معلولات تكويني را با آنكه علل وأسباب خارجي داشته به ارادهء خود نسبت داده ، مانند موارد زير :
تفسير مبسوط — صفحة 556
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٥٥٦