آن قصرها برافراشتيد وكوهها را به منظور تهيهء مسكن شكافتيد وتراشيديد . نعمتها فراموشتان نشود ودر روى زمين قيامها وجنبشهاى تبهكارانه انجام ندهيد .
قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِن قَوْمِهِ لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَتَعْلَمُونَ أَنَّ صَالِحاً مُرْسَلٌ مِن رَبِّهِ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا بِالَّذِي آمَنْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ . « 1 » مخالفان صالح - كه تيپ زورمندان وگردنكشان بودند - ، بر گروندگان وپيروانش يعنى طبقهء مستضعفان وناتوان شدگان مىگفتند : آيا شما مىدانيد كه صالح پيامبر خداست ؟ وچون آنها اعتراف به رسالتش مىكردند ، متكبران مىگفتند : ما به آنچه شما معتقديد ، سخت انكار مىورزيم .
ودربارهء حضرت لوط مىخوانيم كه أو ويارانش گروهى مستضعف ودر اقليت بودند وملتى كه رسالت لوط دربارهء اصلاح آنها بود ، اقويا ونيرومندان قوم بودهاند .
مىفرمايد :
وَجَاءَهُ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ . . . قَالَ لَوْ أَنَّ لِي بِكُمْ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ . « 2 » قوم حضرت لوط ، براي ربودن مهمانهاى وى به سرعت واضطراب به سوى أو شتافتند . لوط - كه قدرت دفاع نداشت - ، چنين گفت : اى كاش نيروى دفع شما را داشتم ويا آنكه مىتوانستم خود را به پايهاى محكم پناهنده كنم .
ودربارهء حضرت شعيب مىخوانيم :
قَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّكَ يَاشُعَيْبُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَكَ مِن قَرْيَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا . « 3 »
هامش
( 1 ) . همان ، آيات 75 - 76 .
( 2 ) . سورهء هود ، آيات 78 - 80 .
( 3 ) . سورهء أعراف ، آيهء 88 .