اشراف ومَلإِ قوم شعيب - كه سخت گردنكش بودند - ، گفتند : اى شعيب ! حتماً تو را از مجتمع خود بيرون خواهيم كرد مگر آنكه به طريقه وروش ما برگردى .
ونيز مىفرمايد :
قَالُوا يَا شُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَاكَ فِينَا ضَعِيفاً وَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنَاكَ وَمَا أَنتَ عَلَيْنَا بِعَزِيزٍ . « 1 » اى شعيب ! بيشتر آنچه را به ما بگويى ، نمىفهميم وتو را در ميان جمع خويش ناتوان مىيابيم واگر به خاطر قبيلهات نبود ، سنگسارت مىكرديم وتو بر ما قدرت غلبه ندارى .
ودربارهء حضرت إبراهيم وموسى وعيسى مطلب به غايت روشن است كه إبراهيم از يك خانوادهء فقيرى طلوع كرد ويك تنه براي پياده كردن برنامهاى كه از مبدأ آفرينش فراگرفته بود ، به مقتدرترين فرد وگروه جامعهء خود حمله برد وعليه زور آنها ، وبر ضد قدرت سرنيزه وطلا ونقرهء آنان قيام نمود تا آنگاه كه خدايان ساخته دست زور وبافتهء أيادي زر را با تبر خويش خورد كرد واز هيچ مهلكهاى باك نداشت . آيا مىتوان گفت دين إبراهيم خليل را صاحبان قدرت وسرنيزه وثروت وطلا ونقره ساخته وبر جامعه تحميل كردهاند ؟ !
حضرت موسى - كه پس از ده سال شبانى چند رأس گوسفند تهيه كرده وبا همسرش به سوى شهر روانه مىشود - ، در اثناى اين سفر مأموريت مىيابد زنش را كه گفته مىشود در شرف زايمان بوده وگوسفندانش را در صحرا رها مىكند ، عصايى به دست گرفته ، به سوى مقتدرترين فرد عصر خويش روانه مىشود . همراه برادرش در مقابل كاخ فرعون بارزترين چهرهء جباران تاريخ مىايستد وأو را به خضوع وتسليم در برابر خدا ودين أو دعوت مىكند وسپس با قارون معروفترين چهرهء تاريخ ربالنوع صاحبان گنج واحتكار درمىافتد وبالآخرة به يارى مبدئى كه
هامش
( 1 ) . سورهء هود ، آيهء 91 .