آنها براي حضور در صحنه قيامت است :
وَنُفِخَ فِى الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمَاوَاتِ وَمَنْ فِى الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرَى فَإِذَا هُمْ قِيَامٌ يَنْظُرُونَ ؛ « 1 » پس در صور دميده گردد . وهر كس در آسمانها ودر زمين است ، مدهوش مرگ شوند ، جز آن كه خداوند بقاى أو را خواهد . آن گاه بار ديگر در صور دميده شود ، پس ناگاه برخاسته ونظاره نمايند .
ودر سورهء مباركه « يس » مىفرمايد :
وَنُفِخَ فِى الصُّورِ فَإِذَا هُمْ مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ؛ « 2 » وچون در صور دميده شود ، ناگاه همه از قبرها به سوى خداوند خويش شتابان روانه شوند .
تمام انسانهايى كه دنيا را پشت سرگذاشته ودر عالم برزخ بايگانى گرديدهاند وپيكرهاى آنان پراكنده وبه خاك تبديل شده است ، در قيامت حضور به هم مىرسانند ؛ يعنى خداوند بار ديگر اجزاى پراكنده اجسادشان را گرد آورده وبه صورت نخستين مىآفريند وروحشان از عالم برزخ به أجساد باز مىگردد ورو به صحنه رستاخيز مىآورند ، ولى اين حيات مجدّد ، دفعي ويكبارهاى مىباشد ، نه تدريجي . واز اين عمل در قرآن به « حشر » و « بعث » تعبير گرديده است ؛ چنان كه به عمل أول ودوم « أحيا » و « اماته » گفته مىشود .
پيدايش دفعي در عالم قيامت
آنهايى كه پذيرش حشر وبعث برايشان قابل ترديد بود وآن را نمىپذيرفتند ، دليلشان اين بود كه انساني كه در مرحله پيدايش ، به تدريج ، از موجود ريزى به نام اسپرم ساخته مىشود وتدريجاً مراحل مختلفي را طي مىنمايد تا به صورت انساني كامل الخلقة در مىآيد وسپس به دنيا آمده وزندگى جديدى را آغاز مىنمايد . واز آن پس نيز رو به رشد وتكامل مىرود . چگونه ممكن است پس از اين كه مرد
و
هامش
( 1 ) . سورهء زمر ، آيهء 68 .
( 2 ) . سورهء يس ، آيهء 51 .