ونيكو كار ونيكى كننده به ديگران باشيد ؛ زيرا خداوند ، نيكان ونيكى كنندگان را دوست دارد .
[ تفسير آيهء 196 ]
وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْي وَلَا تَحْلِقُوا رُؤُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ بِهِ أَذىً مِنْ رَأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنْتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ فَمَن لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذلِكَ لِمَن لَمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُوْا اللّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ . [ 196 ]
« حجّ » در لغت : قصد ؛ ودر اصطلاح شرع ، عبادتي خاصّ ومجموعهاى مركّب از چهارده عمل عبادي ، كه اهمّ شروط آن ، زمان خاصّ ومكان مخصوص است ؛ واجزا وتوابع اجزاى آن ، عبارتاند از : احرام ، وقوف در عرفات ، وقوف در مشعر ، نزول در منى ، رَمْى جَمَره ، نحر يا ذبح ، حَلق ، طواف حج ، دو ركعت نماز طواف ، سعى ميان صفا ومروه ، خوابيدن در منى ، رمى جَمَرات ، طواف نساء ، ودو ركعت نماز طواف .
و « عمره » در لغت : زيارة وعمارت ؛ ودر اصطلاح شرع ، مجموع عبادت مركّب از پنج عمل ، مقيّد به مكان خاصّ ؛ ودر برخى از انواعش مقيّد به زمان خاصّ .
و « حصر » در لغت : منع ؛ ودر اصطلاح شرع ، ممنوع شدن حج كننده از احرام از اتمام عمل بواسطهء مرض يا دشمن وساير موانع .
و « أذى » : ناراحتى وضررِ اندك .
معناى آية : وعمل حجّ وعمره را براي خدا انجام دهيد ؛ با رعايت شروطِ ، شروع كرده وبه پايان برسانيد . واگر پس از بستنِ احرام بواسطهء مرض ، يا دشمن ، يا موانع ديگر ، ممنوع از اتمام عمل شديد ، واجب است آنچه ميسور گردد از قرباني - شتر ، يا گاو ، يا گوسفند - از همان جا به مكّه ، يا به منى ، ارسال داريد .
وموى سر خود را تا آن گاه كه قرباني شما به محلّ ذبح برسد ، نتراشيد ؛ وچون