جائر - كه همانند دوستى خدا ، آنان را دوست دارند ؛ ومانند تعظيم وطاعت خدا ، از آنها تعظيم وأطاعت مىكنند ؛ ولى كساني كه ايمان آوردهاند ، محبّت وتعظيم وطاعتشان بر خدا بيشتر است .
چه آن كه أساس محبّت آنها ، شكّ وگمان ؛ وملاك طاعتشان ، هوا وهوس است ؛ وأساس محبّت مؤمنان ، علم ويقين وعقيدة به مبدأ ؛ وملاك طاعتشان ، اخلاص وعرفان واعتقاد به معاد است .
وكساني كه با انتخاب اين شريكان ، بر خويش ظلم كردهاند - عذاب آخرت را به هنگام مرگ يا ورود به قيامت ، مشاهده كنند - چون به رأى العين ببينند كه همهء قدرت ونيرو از آنِ خدا است ؛ وخداوند ، سخت كفير است .
[ وأو ] سخت پشيمانكننده [ است ] ؛ [ وآنها ] خواهند دانست كه پايهء كارشان بر تباهى است ؛ وهمهء قدرت ، از آنِ خدا است ؛ به لحاظ آن كه در عالم برزخ وقيامت ، حاكمِ بلامُنازع ومالكِ مطلق ، خدا است ؛ وادارهء أمور آن دو جهان ، كلًاّ به دست فرشتگان است .
موكّلان أرواح انسانها وپريان ، متصدّيان حفظ آنان واحضارشان در صحنهء محشر وپخش كتاب در ميانشان وتنظيم أمور مَحاكم قضايى واجراى احكام صادره وسوق هر گروهى به مقرّ موقّت يا دايمى وتدبير أمور فضاى وسيع وآرام بهشت وتصدّى أمور جهنّمها وسلطه بر آتش وآتشيان واجراى فرامين حق دربارهء آنها ، همه با فرشتگانى است كه لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ . « 1 »
[ تفسير آيهء 166 ]
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوْا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ االأْسْبَابُ . [ 166 ]
وآن وقت ، هنگامى است - وصحنهء هولناكى است - كه همهء رهبران فاسد وپيشوايان گمراه وعالمان فاجر وحاكمان جائر ، از كساني كه پيرو آنها بودند ، تبرّى
هامش
( 1 ) . سورهء تحريم ، آيهء 6 .