كافر ومطيع وفاسق وسعيد وشقى ، تحمّل شهادت كنند ؛ ودر آخرت ، بر وفق آن ، اداى شهادت نمايند . وفرستادهء خدا نيز مراقب وگواه اعمال اين گروه ، در مرحلهء تحمّل وادا باشد .
وما قبلهاى را كه قبلًا بر آن بودى - يعنى خانهء كعبه - در مدّت اقامتت در مكّه ، تشريع نكرده بوديم ، مگر آن كه گروندگان واقعي از مشركين را كه پيروى از فرستادهء ما مىكردند ، معلوم كنيم ؛ وعلم أزلي ما بر آنها منطبق گردد ؛ وآنها را از مشركانى كه به پشت سر خود - به شرك قبلي - برمىگردند ، جدا سازيم ؛ وقبلهاى را كه پس از هجرت به مدينه در مدّت هفده ماه به سوى أو بودى - بيت المقدس - تشريع نكرده بوديم ؛ وتو را با أهل كتاب ، هم قبله نساخته بوديم ؛ جز آن كه بوسيلهء تبديل آن به كعبه ، كساني از أهل كتاب را كه پيروى از فرستادهء ما مىكردند ، معلوم كنيم ؛ واز آنان كه به خاطر علاقهء به بيت المقدس ، به پشت سر خويش وبه يهوديّت ونصرانّيت برمىگردند ، جدا سازيم .
وَإنْ كانَتْ لَكَبيرَةً ؛ وحقيقت ، اين است [ كه ] : اين تبديل وتحويل ، جز براي كساني كه خدا آنها راهنمايى كرده ، كارى سخت وبزرگ است ؛ ولكن هرگز خداوند چنين نيست كه ايمان شما را تباه نمايد .
[ يعنى ] : اعتقاد قلبي به قبله وعبادتهاى عملي به سوى آن را بىپاداش گذارد ؛ زيرا خداوند ، به مردم ، سخت رؤوف ومهربان است .
[ تفسير آيهء 144 ]
قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَبِّهِمْ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ [ 144 ]
« ولّاهُ وجهه » : رو به سوى أو كرد . و « قبله » در أصل ، حالت رو به رو شدن با شئ است ، مانند « جلسه » كه نشستنِ خاص است ؛ ولى به واسطهء كثرت استعمال ، ظهور دارد در خودِ مَا يُسْتَقْبَلُ إِلَيْه .