أئمة عليهم السلام دستور دادند بر طبق همان عمل شود . « 1 »
[ تفسير آيهء 126 ]
وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ . [ 126 ]
وبه ياد آوريد هنگامى را كه إبراهيم گفت : پروردگارا ! اين مكان واين سرزمين را در آينده ، شهري امن قرار ده ، كه ساكنانش پيوسته در أمان باشند ؛ وبه أهل آن - به آنان كه به خدا وروز واپسين ، ايمان آورند ؛ يعنى : به آنچه ميان مبدأ ومنتهاى أصول اعتقادي است ، از أوصاف جلال وجمال حقّ وأصل نبوّت وامامت ، ايمان آورند - از هر نوع محصولات ، ميوهاى ودانهاى ، روزى بخش .
خدا فرمود : ثمرات دنيا همانند امامت نيست كه به ظالمان نرسد ؛ بلكه به هر كس كه كافر هم باشد ، روزى مىدهم ؛ لكن أو را اندكى در دنيا برخوردار مىكنم ، سپس به عذاب آتش گرفتار مىسازم . وچه بد جاى بازگشت است آن جا !
بحث حديثي
در روايات است كه : « هيچ جبّار وستمگرى ، قصد سويى به مكّه نكند ، مگر آن كه خداى جبّار ، أو را بشكند وهلاك سازد ، چنانچه با تبّع وأصحاب فيل كرد ؛ وبدين جهت است كه پرندگانش صيد نمىشود ودرختش قطع وگياهانش چيده نمىشود » . « 2 » وپيامبر گرامى ، در روز فتح مكّه ، در سخنرانى خود فرمود : « خداوند ، مكّه را از روزى كه آسمانها واين زمين را آفريد ، حرمت ومصونيّت داد ؛ واين چنين بايد تا روز قيامت مصون باشد . وبراي احدى پيش از من ، حمله وجنگ در آن حلال نبوده ؛ وپس از من نيز حلال نخواهد شد ؛ وبر من نيز جز ساعتي در اين روز ، حلال نيست » . « 3 »
هامش
( 1 ) . تفسير العيّاشي ، ج 1 ، ص 59 ، ح 93 ؛ بحار الأنوار ، ج 12 ، ص 84 ، ذيل ح 99 ، ص 227 ، ح 27 .
( 2 ) . دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 310 ؛ بحار الأنوار ، ج 99 ، ص 165 ، ح 95 .
( 3 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 226 ، ح 4 ؛ إعلام الورى ، ص 111 ؛ وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 404 ، ح 16629 .